Τὸ κίνημα κατὰ τῆς ὁλοχρησίας στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες εἶχε τὴν πρώτη του μεγάλη ἐπιτυχία μὲ τὶς μαζικὲς διαδηλώσεις σὲ ἑκατοντάδες πόλεις∙ ὀργανωτὲς ἦταν κυρίως μαθητὲς τῶν Λυκείων, σὲ συνεννόηση μεταξύ τους σὲ ὁλόκληρη τὴν χώρα. Στὴν λεωφόρο Πενσυλβανίας τῆς Οὐάσιγκτον διαδήλωσαν ἑκατοντάδες χιλιάδες, μὲ κύριο σύνθημα, «ποτὲ ξανά» καὶ «πορεία γιὰ τὴν ζωή μας», ἐνῶ προκάλεσε ἔντονη συγκίνηση καὶ δάκρυα ἡ ὁμιλία τῆς νεαρῆς Ἔμα Γκονζάλες, ἀπ’ τὸ Λύκειο τοῦ Πόρτλαντ τῆς Φλώριδας, μεταξὺ τῶν διασωθέντων ἀπ’ τὴν τελευταία δολοφονία δεκαεπτὰ μαθητῶν∙ ἀνάμεσα στὰ συνθήματά τους ἦταν καὶ τό, «πάρτε πίσω τὴν ἐλευθερία σας», ὡς ἀπάντηση στοὺς ὑποστηρικτὲς τῆς ὁπλοφορίας, ὅτι εἶναι συνταγματικό τους δικαίωμα. Φαίνεται ὅμως ὅτι κάτι ἀλλάζει στὴν ἀμερικανικὴ πολιτικὴ ζωή, μὲ τὴν μαζικὴ συμμετοχὴ στὶς διαδηλώσεις κυρίως τῆς νεολαίας, ἀλλὰ καὶ πολλῶν ἐπωνύμων, ἠθοποιῶν καὶ τραγουδιστῶν πρὸς ὑποστήριξίν τους, μὲ διάφορους τρόπους.