Ἡ ἀλληλεγγύη τῶν Εὐρωπαίων πρὸς τὸν Ἑλληνισμό, ἀπέναντι στὴν τουρκικὴ ἀπειλὴ εἶναι ἡ πρώτη τόσο σαφής, μὲ τόσο ἔντονη στήριξή μας στὰ ἐθνικὰ θέματα στὴν νεώτερη ἱστορία μας∙ ὁπωσδήποτε κανεὶς δὲν περίμενε τὴν ἄμεση ἀνταπόκριση τοῦ σουλτάνου στὶς θέσεις τῆς Εὐρωζώνης, ἀλλὰ ἀποτελοῦν ἰσχυρότατο ἀνάχωμα στὴν κλιμάκωση τῶν προκλήσεών του καὶ στὴν τάση δημιουργίας τετελεσμένων γεγονότων. Ἡ κυβέρνηση δὲν κατάλαβε τίποτε, ἢ μᾶλλον δὲν ἤθελε ἐξ ἀρχῆς νὰ καταλάβει, ὅταν δὲν ἐνημέρωνε ἐγκαίρως τοὺς Εὐρωπαίους ἡγέτες γιὰ τὰ Ὕμια καὶ τοὺς δύο στρατιωτικούς∙ ἔδειξε ὅτι μᾶλλον κάνει ἀγγαρεία, καὶ ἔχει δίκαιο ἡ Νέα Δημοκρατία στὶς ἐπικρίσεις της. Στὴν μειοδοσία της στὰ ἐθνικά μας θέματα οἱ Εὐρωπαῖοι ἀνθίστανται.