Στὴν πολιτικὴ εὐθύνη τῆς Γερμανίας ἐναπόκειται πάλι ἡ ἀποστολὴ τῆς διασώσεως τοῦ εὐρώ, μετὰ τὶς ἐπιθέσεις τῶν Δυτικῶν στὴν Συρία∙ τὸ Βερολίνο τήρησε πολιτικὴ συνδιαλλαγῆς μὲ τὴν Ρωσία, ὅπως καὶ στὴν ὑπόθεση τοῦ νευροδιαλυτικοῦ δηλητηρίου τῆς Βρεταννίας. Οἱ Γερμανοί, ἀλλὰ καὶ οἱ μεσαίας ἐπιρροῆς Εὐρωπαῖοι, Ὁλλανδοί, Βέλγοι, Ἰταλοί, δὲν ἀποδέχονται τὴν πρόσδεση τῆς Εὐρωζώνης στὴν ἀτλαντικὴ τροχιά∙ ἡ δοκιμασία τοῦ ἑνιαίου νομίσματος εἶναι ἡ χειρότερη, μετὰ ἀπὸ ἐκείνη τῆς εἰσβολῆς στὸ Ἰρὰκ πρὸ δεκαπενταετίας. Τότε, στὰ πρῶτα του βήματα τοῦ εὐρώ, οἱ Ζὰκ Σιρὰκ καὶ Γκέχαρντ Σραῖντερ εἶχαν ἀντιταχθεῖ στὴν συμμετοχή τους, πάλι μὲ πρόσχημα τὰ χημικὰ ὅπλα, τὰ ὁποῖα ποτὲ δὲν βρέθηκαν! Τώρα, ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν ἀποδεικνύεται χωρὶς εὐρωπαϊκὴ θεώρηση τῆς πολιτικῆς του, καθὼς ἐγκαταλείπει καὶ τὰ σχέδια του γιὰ ἐπιτάχυνση τῆς εὐρωπαϊκῆς ἑνοποιήσεως∙ ὁπωσδήποτε ἡ Εὐρωζώνη διαθέτει πλέον ἰσχυρὲς βάσεις, ἀλλὰ ἡ ἐπαγρύπνηση εἶναι ἀπαραίτητη.