Στὴν προβολὴ τῆς αὐτονόμου διεθνοῦς παρουσίας τῆς Εὐρωζώνης πρὸς κάθε κατεύθυνση ἐπιδίδονται Ἀγκέλα Μέρκελ καὶ Ἐμμανουὲλ Μακρόν, μετὰ τὴν σιωπηρὴ ἀποδοχὴ τοῦ Γάλλου προέδρου, ὅτι ἦταν ἀτυχὴς ἡ συμμετοχή του στοὺς βομβαρδισμοὺς τῆς Συρίας∙ μετὰ τὴν συνάντησή τους στὸ Βερολίνο προχώρησαν σὲ καθοριστικὲς γιὰ τὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ κινήσεις. Τὸ Παρίσι ἀνέλαβε καὶ ἐμπράκτως τὴν προστασία τῶν εὐρωπαϊκῶν συνόρων στὸ Αἰγαῖο, μὲ τὴν παραχώρηση τῶν δύο φρεγατῶν στὸ ἑλληνικὸ ναυτικό, ἐνῶ τὸ Βερολίνο ἐπανέλαβε ὅτι δὲν ἰσχύει στὴν Εὐρώπη ἡ ψυχροπολεμικὴ διαίρεση καὶ ὅτι εἶναι ἀνοικτὸς ὁ διάλογος μὲ τὴν Ρωσία∙ φυσικά, μέτρησαν καὶ οἱ πρωτοβουλίες γιὰ τὴν ἐπιτάχυνση τῆς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἑνοποιήσεως, ἡ ὁποία καὶ θὰ ἀρχίσει ἐμπράκτως ἀπ’ τὸν Ἰούνιο. Οἱ εὐρωπαϊκοὶ λαοὶ εἶναι ἕτοιμοι γιὰ τὴν ἑνοποίηση, ἐνῶ εἶναι χαρακτηριστικό, ὅτι δὲν παρουσιάσθηκαν οὔτε τὰ γνωστὰ ἀντιευρωπαϊκὰ δημοσιεύματα, ὅπως συνέβαινε συνήθως, στὸν ἀτλαντικὸ τύπο.