Ἡ ἔναρξη τοῦ εὐρωρωσικοῦ διαλόγου συμπίπτει μὲ τὶς συναντήσεις τοῦ Γάλλου προέδρου καὶ τῆς Γερμανίδος καγκελαρίου μὲ τὸν Ἀμερικανὸ στὴν Οὐάσιγκτον∙ οἱ Εὐρωπαῖοι ἔδειξαν ὅτι ἀπορρίπτουν εὐθέως τὴν ψυχροπολεμικὴ τακτικὴ στὴν ἤπειρό τους καὶ ἐπιζητοῦν τὴν εἰρηνικὴ ἀντιμετώπιση τῶν προβλημάτων. Μάλιστα ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν ἐπέμεινε καὶ στὴν διπλωματικὴ ἐπίλυση τοῦ συριακοῦ προβλήματος μὲ τὴν συμμετοχὴ καὶ τῆς Μόσχας, γνωρίζοντας ὅτι αὐτὸ προκαλεῖ ἐνόχληση στὴν Οὐάσιγκτον∙ τὸ Κρεμλίνο ἀπ’ τὴν πλευρά του εὐνοεῖ τὴν προσέγγιση καὶ τὴν διπλωματικὴ διέξοδο. Ἄλλωστε γνωρίζει ὅτι, οἱ ἐμπειρογνώμονες τοῦ ΟΗΕ δὲν βρῆκαν τίποτε τὸ οὐσιαστικὸ γιὰ τὰ χημικὰ ὅπλα, κατὰ τὴν ἔρευνά τους στὴν Ντούμα, ἔστω κι ἂν καθυστεροῦν στὴν ἀνακοίνωση τῶν συμπερασμάτων τους∙ ἡ ἀγγλοσαξωνικὴ προπαγάνδα γιὰ χημικά, μὲ τὴν ὁποία ἔκαναν δύο πολέμους τουλάχιστον, στὸ Ἰρὰκ καὶ στὴν Συρία, καταρρέει καὶ μαζί της παρασύρει καὶ τὸ γόητρο Ἀμερικῆς καὶ Βρεταννίας.