Τὴν εἰκόνα ἀστυνομοκρατούμενης πόλης ἀντίκρυσε ὁ Ναπολεοντίσκος στὴν Μυτιλήνη, μὲ χιλιάδες ἀστυνομικοὺς νὰ ἔχουν ἀποκλείσει τὸ κέντρο τῆς πόλεως καὶ τοὺς κατοίκους σὲ παλλαϊκὴ συγκέντρωση διαμαρτυρίας, γιὰ τὸ προσφυγικό, ΦΠΑ, φορολογία, κρίση∙ δακρυγόνα τὰ ΜΑΤ δούλεψαν γιὰ καλά, ἐνῶ ἀκόμη καὶ στὴν Λῆμνο, ποὺ τόλμησε περίπατο στοὺς δρόμους τῆς Μύρινας, μόνο παράπονα καὶ διαμαρτυρίες συνάντησε. Ἡ Ἀστυνομία ἀπέκλεισε ἀσφυκτικὰ τὶς προσβάσεις στὸ κτίριο τῆς ὁμιλίας τοῦ πρωθυπουργοῦ, ἀλλὰ ὁ κόσμος ἁπλώθηκε σὲ ὁλόκληρη τὴν πόλη, μὲ πολλοὺς κι ἀπὸ Χίο καὶ Σάμο∙ παρόμοια κατακραυγὴ δὲν ἔχει ξαναγίνει κατὰ πρωθυπουργοῦ στὴν ἱστορία μας κι αὐτὸ κατεγράφη βαθειὰ στὸ Μέγαρο Μαξίμου. Ὁ κύκλος τῶν ἀναπτυξιακῶν συνεδρίων κατέστη σειρὰ λιθοβολισμῶν κατὰ τῶν κυβερνητικῶν καὶ τίποτε ἄλλο∙ οἱ διαφωνίες ὅσων ἦταν ἀντίθετοι στὰ συνέδρια φουντώνουν, καθὼς οἱ περισσότεροι σκέπτονται τὴν πολιτική τους ἐπιβίωση. Αὐξάνονται ὅσοι συζητοῦν τὴν διαφοροποίησή τους ἀπ’ τὸν πρόεδρο.