Σὲ ρυθμιστὴ τῶν πολιτικῶν μας πραγμάτων ἀναδεικνύεται ἡ Νέα Δημοκρατία, μὲ τὴν πάνδημη ὑποδοχὴ τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη καὶ Κώστα Καραμανλῆ στὶς περιοδεῖες τους, ἔναντι τοῦ καταπέλτη κατὰ τοῦ Ναπολεοντίσκου, ἀλλὰ καὶ τὸν διάλογο μὲ τὶς εὐρωπαϊκὲς δυνάμεις∙ ὁ πρόεδρός της μεταβαίνει, στὸ Μόναχο ἀρχὲς Ἰουνίου καὶ στὸ Βερολίνο στὸ τέλος του, ὅπου θὰ ἔχει συναντήσεις μὲ κορυφαίους παράγοντες καὶ μᾶλλον καὶ μὲ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ. Οἱ Εὐρωπαῖοι ἀναγνωρίζουν ὅτι ἡ Νέα Δημοκρατία εἶναι τὸ ἰσχυρότερο Λαϊκὸ κόμμα, μὲ βέβαιη τὴν ἀνάληψη τῆς ἐξουσίας στὶς προσεχεῖς ἐκλογὲς∙ γνωρίζουν ὅτι οἱ μέρες τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης εἶναι μετρημένες, καθὼς ἡ καθαρὴ ἔξοδος εἶναι μόνο στὴν φαντασία της, ἐνῶ ἔχουν πεισθεῖ ὅτι δὲν πρόκειται νὰ προχωρήσει σὲ μεταρρυθμίσεις. Ὁ ἀρχηγὸς τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολίτευσης χθὲς στὴν Καρδίτσα, χωρὶς ΜΑΤ καὶ κλοῦβες, δεσμεύθηκε, ὅτι ἀνάπτυξη 4% εἶναι δεδομένη, μὲ ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης.