Σὲ πολιτικὲς ἐξελίξεις ὁδηγεῖται ἡ χώρα, μετὰ τὶς ἀσφυκτικὲς πιέσεις τῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ τὴν ἐξέγερση τοῦ κόσμου, ἀλλὰ καὶ ἀποδεσμεύεως πολλῶν κυβερνητικῶν∙ ὅταν γίνεται τόση συζήτηση γιὰ ἐκλογὲς αὐτὲς δὲν καθυστεροῦν ποτέ, μᾶς διδάσκει ἡ ἱστορία. Ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἔχει πείσει τὸν κόσμο γιὰ τὸ ἐφαρμόσιμο πρόγραμμά του ἀνακάμψεως τῆς οἰκονομίας καὶ ἀμβλύνσεως τῆς φορολογίας, μὲ τὴν ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης τῶν ἐπενδυτῶν στὴν Ἑλλάδα, ἀρκεῖ νὰ στηθοῦν οἱ κάλπες∙ κυβερνητικοὶ βουλευτὲς θεωροῦν ὥριμες τὶς ἐκλογὲς τὸ Φθινόπωρο, σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν Ναπολεοντίσκο, ἐνῶ οἱ παγιατίζοντες τοῦ ΠΑΣΟΚ ἐπιμένουν στὴν κυβερνητικὴ γραμμή. Ἡ διαφορὰ στὴν προσέγγιση εἶναι σαφέστατη πλέον, οἱ ἀμερικανόδουλοι ἐπιθυμοῦν τὴν παραμονὴ τῆς καταστροφικῆς ἐξουσίας, ἀρκεῖ νὰ ἐξασφαλίσουν αὐτοὶ τὴν ἐπιβίωσή της στὴν ἑπόμενη Βουλή, ὡς γνήσιοι ἀτλαντιστές∙ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ὅμως δὲν περιμένει, διότι γνωρίζει ὅτι ἡ καταστροφὴ πολλαπλασιάζεται ὅσο συνεχίζεται ἡ ἀδίστακτη μειοδοτικὴ κυβέρνηση.