Στὴν ὁμολογία τῶν δεσμεύσεων τοῦ τετάρτου μνημονίου, χωρὶς ὅμως χρηματοδότηση, προβαίνει πλέον ἡ κυβέρνηση, διότι εἶναι ἀδύνατη ἡ συνεχὴς διάψευση τῶν εὐρωπαϊκῶν δεδομένων∙ οἱ περικοπὲς ἔρχονται, ἂν παραμείνει ὁ Ναπολεοντίσκος, ὅπως τὶς ἔχει ψηφίσει κι οὔτε ἔχει τὴν ἄνεση ἄλλων διαπραγματεύσεων ὁ ἴδιος. Οἱ οἰκονομικοὶ παράγοντες δὲν ἀποκρύπτουν τὶς ἐλπίδες τους γιὰ πολιτικὲς ἐξελίξεις καὶ προέκταση τὴν ἀνάκάμψη τῆς οἰκονομίας, ἐνῶ δὲν τὴν θεωροῦν καθαρὴ τὴν ἐπίθεση ἀτλαντικῶν κεφαλαίων κατὰ τῆς Follie-Follie∙ δὲν εἶναι λίγοι ὅσοι δὲν βλέπουν μὲ καλὸ μάτι τὴν ἔξοδο τῆς Ἑλλάδος ἀπ’ τὴν κρίση, καθὼς εἶναι τὰ ἴδια κυκλώματα ποὺ εἶχαν πολεμήσει τὶς κυβερνήσεις Κώστα Καραμανλῆ καὶ Ἀντώνη Σαμαρᾶ, μὲ τὴν γνωστὴ προπαγάνδα τους. Ὡς συμπλήρωμα ἔχουν τὰ συντεχνιακὰ συμφέροντα καὶ τὴν ὑπονόμευση τῶν μεταρρυθμίσεων καὶ ἰδιωτικοποιήσεων, παράδειγμα τὸ Ἑλληνικό∙ ἡ φρασεολογία τους περὶ προόδου καὶ ἀριστερᾶς ἀντανακλᾶ τὴν δουλικὴ πολιτική τους φύση.