Ὁ ἐμπορικὸς πόλεμος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, μετὰ καὶ τὶς κυρώσεις κατὰ τοῦ Ἰράν, εἶναι τουλάχιστον διμέτωπος, πέραν ἐκείνου κατὰ τῆς Τεχεράνης∙ πρῶτο, κατὰ τῆς Εὐρώπης, διότι ἀπειλοῦνται μὲ πρόστιμα ἢ ἀποκλεισμὸ ἀπ’ τὴν ἀμερικανικὴ ἀγορά, ὅσες εὐρωπαϊκὲς ἑταιρεῖες συνεχίζουν τὶς συναλλαγές τους μὲ τὸ ἰσλαμικὸ καθεστώς∙ στὴν πράξη δηλαδή, ἐπιστρέφουμε στοὺς παλιοὺς ἀποικιακοὺς πολέμους, ὅπου ἡ μία χώρα ἀπέκλειε τὴν ἀνταγωνίστρια ἀπ’ τὶς περιοχές της. Κύριος στόχος ὅμως εἶναι ἡ ἐξουθένωση τῶν Εὐρωπαίων καὶ ἡ δουλική τους ὑποταγὴ στὶς ἐπιταγὲς τῆς Οὐάσιγκτον∙ ἐὰν τὸ ἐπιτύχει, ἡ Εὐρωζώνη χάνει τὴν αὐτονομία της καὶ τὸ εὐρὼ ὑφίσταται ἀνεπανόρθωτο ἴσως πλῆγμα. Δεύτερο, κατὰ τῆς Κίνας καὶ τῶν Ἀναδυομένων, μὲ πρῶτες, Ρωσία καὶ Ἰνδίες∙ αὐτὲς δὲν ἔχουν πρόβλημα μὲ τὴν ἀμερικανικὴ ἀγορά, ἀλλὰ ἡ Ἀμερικὴ μαζί τους. Τὸ Πεκῖνο εἶναι ὁ πρῶτος πελάτης ὁμοσπονδιακῶν ὁμολόγων, ἐὰν σταματήσει τὴν ἀγορά, ἀλλάζουν πολλά…