Στὴν πόλωση καταφεύγει πάλιν ὁ Ναπολεοντίσκος, μὲ ἐπιστράτευση τῶν παρακρατικῶν του μηχανισμῶν, ὡς ἀντίβαρο στὴν πρωτοφανῆ δουλικόλτητά του ἀπέναντι στὴν τρόικα καὶ ὡς τελευταῖο ὀχυρὸ ἀναβολῆς τῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων∙ τίποτε δὲν γίνεται τυχαῖα, ἀλλὰ καὶ τίποτε δὲν ἀποβαίνει περισσότερο εἰς βάρος του. Ἡ πάνδημη κατακραυγὴ ἐναντίον του στὴν Μυτιλήνη κατέδειξε καὶ στοὺς πιὸ ἀφελεῖς ψηφοφόρους του, ὅτι, «ὅπου κι ἂν πηγαίνει, τὸν παίρνουν μὲ τὶς πέτρες», ἐνῶ πρὸς ἐπιβεβαίωση ἔχουν τὰ τελευταῖα ἐναπομείναντα κομματικὰ στελέχη, δύο ἄλλες διαπιστώσεις: πρῶτον, οἱ κινήσεις πολλῶν ἐπωνύμων, ὑπουργῶν, βουλευτῶν καὶ γραμματέων, γιὰ προσέγγισή τους στελεχῶν, μὲ σκοπὸ τὴν ἀνασύσταση γνησίου φορέως τῆς ἀριστερᾶς∙ τὸ πόσο πείθουν, τὸ γνωρίζουν μόνο αὐτοὶ καλύτερα ἀπὸ κάθε ἄλλον∙ ὅλοι τους παραπονοῦνται ὅτι δὲν ἐμφανίζεται κανένας. Δεύτερον, οἱ πληροφορίες γιὰ σκάνδαλα πολλῶν ἑκατομμυρίων, ἔστω κι ἂν τὰ καλύπτει ἡ δουλικότατη διαπλοκή∙ ἡ ὑπόθεση τοῦ συμβούλου τοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, μὲ ἐπώνυμη καταγγελία καὶ μὲ ἔγγραφα μάλιστα μὲ διασυνδέσεις μέχρι τὸ Μέγαρο Μαξίμου συζητεῖται εὐρύτατα παντοῦ, ἐνῶ προστίθενται καὶ ἄλλα, μὲ δημόσιους ὀργανισμοὺς καὶ τράπεζες. Τὸ δεδομένο εἶναι, ὅτι γίνονται ἀντικείμενο ἐντόνων συζητήσεων, καὶ περισσότερο μεταξὺ τῶν πρώην στελεχῶν τοῦ ΣΥΡΙΖΑ κι ἀπ’ αὐτοὺς διακλαδώνονται στοὺς ἄλλους, διότι δὲν ὑπάρχει ἐλεύθερος τύπος καὶ ἔγκυροι δημοσιογράφοι.

Ἡ ἐνόχληση τῶν Ἀμερικανῶν γιὰ τὴν ἀποτυχία τοῦ Ναπολεοντίσκου εἶναι γνωστὴ εἰς τοὺς παροικοῦντας τὴν Ἱερουσαλήμ∙ οἱ κινήσεις τοῦ πρώτου μνημονιακοῦ πρωθυπουργοῦ καὶ μερικῶν δικῶν του βουλευτῶν ἀπορρέουν ἀπ’ τὰ ἀτλαντικὰ κυκλώματα, τὰ ὁποῖα βλέπουν ὅτι, ἔρχονται οἱ ἐκλογές, παρὰ τὴν ἀντίθεσή τους, ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἐξαφανίζεται κι ἀναζητοῦν ἄλλο σχῆμα καθαρὰ δικό τους∙ δείχνουν ὅτι δὲν ἔχουν ἐμπιστοσύνη στὸ Κίνημα Ἀλλαγῆς, ἔστω κι ἂν μερικοὶ δικοί τους δὲν τὸ ἀποκλείουν κι αὐτοὶ νὰ ἔρθει τελικὰ δεύτερο κόμμα. Ἄλλωστε, εἶναι κοινὸ μυστικό, ὅτι ὁ Ἀμερικανὸς πρεσβευτὴς ἔσπευσε ἐπειγόντως στὸν Κυριάκο Μητσοτάκη, γιὰ τὴν ἔγκριση τῆς συμφωνίας γιὰ τὰ πολεμικὰ ἀεροσκάφη, μὲ πολλὲς δικαιολογίες καὶ περισσότερες ὑποσχέσεις, ἐπειδὴ φοβόταν τὴν ἄρνησή του∙ οἱ πολιτικοὶ κύκλοι θεωροῦν τὴν συνάντηση ὡς ἀπόδειξη ἀπομακρύνσεως τῆς Οὐάσιγκτον ἀπ’ τὸ καλομαθημένο τους παιδὶ μέχρι πρχθές. Οἱ Εὐρωπαῖοι εἶναι ἀκόμη πιὸ ἐνοχλημένοι∙ κρίνεται ἡ αὐτόνομη διεθνὴς πολιτική τους παρουσία, μὲ κύριο θέμα τὴν προστασία τῶν εὐρωπαϊκῶν συνόρων, δηλαδὴ τῶν ἑλληνικῶν, διότι εἶναι τὰ μόνα ποὺ ἀπειλοῦνται καὶ ἡ ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση ἐμμέσως πλὴν σαφῶς ὑπονομεύει τὴν πολιτική τους∙ ἔγινε ἡ ὑπόθεση μὲ τὰ χημικὰ ὅπλα τῆς Συρίας καὶ ἐσιώπησε, ἦρθε ἡ ταπείνωση τῆς Εὐρώπης μὲ τὸν τρόπο καταγγελίας τῆς πυρηνικῆς συμφωνίας τοῦ Ἰρὰν καὶ κάνει τὴν ἀδιάφορο.

Ἡ στάση τοῦ Ναπολεοντίσκου θυμίζει τοὺς παλαιότερους διπλωμάτες ἀποικιακὴ νοοτροπία καὶ μόνο∙ οἱ πρῶτες μεταπολεμικὲς κυβερνήσεις μας, παρ’ ὅλο ὅτι ὁ λαὸς ἐτρέφετο μόνο μὲ τὴν ἀμερικανικὴ βοήθεια, εἶχαν γνώμη καὶ τὴν διατύπωναν, ἡ ὑποτακτικὴ νοοτροπία τῆς σημερινῆς οὔτε στοὺς γκιαούρηδες τῆς Τουρκοκρατίας δὲν συναντᾶται. Οἱ δηλώσεις κάποιων στελεχῶν της, ὑπουργῶν ἢ μὴ δὲν ἔχει σημασία, μὲ ἔντονο χρῶμα σαρκασμοῦ ἐναντίον τῶν ἑλληνικῶν καὶ δημοκρατικῶν ἀξιῶν, δὲν γίνονται τυχαῖα, παρὰ ἀποτελοῦν προέκταση τῆς τακτικῆς ἀποπροσανατολισμοῦ τοῦ κόσμου, ὅπως μὲ τὴν ἀναδοχὴ τῶν παιδιῶν∙ ἀπέτυχαν οἰκτρῶς καὶ ἐξουθενώθησαν καὶ σὲ αὐτό, ὅπως καὶ οἱ συνοδοιπόροι τους μικρῶν κομμάτων καὶ κάποιοι τῆς Νέας Δημοκρατίας. Ἀποκάλυψαν ὅμως τὶς βαθύτερες διασυνδέσεις τους, κυρίως οἱ γυναῖκες, διότι αὐτὲς γνωρίζουν ὡς μητέρες τὸ τί σημαίνει μητρικὴ ἀγκαλιά, ἀλλὰ καὶ τὸ τί σημαίνει γιὰ τὰ μικρά, ὅταν οἱ ὁμόφυλοι καυγαδίζουν ἢ συμπλέκονται, τότε τὰ μικρὰ ποῦ νὰ προσφύγουν; ἡ φυσικὴ μητέρα ἔχει πάντα ἀναστολὲς σὲ παρόμοιες καταστάσεις μπροστὰ στὰ παιδιά της. Πολιτικά, κι αὐτὸ τὸ μέτρο ἔγινε μπούμερανγκ γιὰ τὸ Μέγαρο Μαξίμου∙ ἀπομένει χωρὶς ἐναλλακτικὲς λύσεις κι αὐτὸ φαίνεται στὶς ἀντιδράσεις του. Ὁ πρωθυπουργὸς δὲν βγαίνει ἀπ’ τὸ γραφεῖο του, ἐνῶ καὶ κυκλοφορεῖ ἀπ’ τὴν θύρα ὑπηρεσίας, μὲ ἐξαίρεση τὶς ἐπίσημες ἐπισκέψεις, ἀλλὰ ποτὲ μόνος.

Ὁ τρόμος γιὰ τὴν πιθανότητα προώρων ἐκλογῶν εἶναι γενικός, διότι διαπιστώνουν ὅτι δὲν διαθέτουν κομματικὸ μηχανισμό∙ μάλιστα οἱ κινήσεις ἐπωνύμων γιὰ τὴν σύσταση ἄλλων σχημάτων, χωρὶς τὶς δουλεῖες τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης, τοὺς ἔχουν προκαλέσει πανικό. Ναὶ μέν, κινοῦνται ἀπ’ τὸ Θεῖον βρέφος, μὲ τὶς ἀτλαντικὲς ἐξαρτήσεις του, ἀλλὰ δὲν πείθει πλέον τὸν πολὺ κόσμο, ὁ ὁποῖος ἐπηρεάζεται περισσότερο ἀπ’ τὰ σκάνδαλα, πέρα ἀπ’ τὴν κοινωνικὴ καὶ οἰκονομική του ἐξαθλίωση∙ πολλοὶ ὑποστηρίζουν ὅτι δὲν εἶναι γνωστὸ τὸ ὄνομα Κώστας Λαλιώτης στοὺς νεώτερους κι αὐτοὶ ἐπικαλοῦνται προσωπικές τους ἐμπειρίες ἀπ’ τὶς ταβέρνες καὶ τὰ καφενεῖα, μόνο οἱ ἡλικιωμένοι τὸν θυμοῦνται, ἀλλὰ αὐτοὶ δὲν κατεβαίνουν στοὺς δρόμους. Ἡ παρέμβαση τοῦ Μάριο Σεντένο, γιὰ ἐργαλεῖο ἐνισχυμένης ἐπητηρήσεως, ἔπεσε σὰν κεραμίδα στὸ κεφάλι τους∙ ἡ καθαρὴ ἔξοδος ἔγινε ἕνα ἀκόμη ψέμμα, ἐνῶ εἶναι γεγονὸς ὅτι πρόκειται γιὰ τέταρτο μνημόνιο καὶ μᾶλλον χειρότερο ἀπ’ τὰ ἄλλα, διότι δὲν περιλαμβάνει χρηματοδότηση, παρὰ μόνο τὴν ἐπιβολὴ νέων μέτρων, ὅπως τὶς περικοπὲς συντάξεων, μισθῶν καὶ ἀφορολογήτου. Οἱ σοβαροὶ δημοσκόποι ἐπισημαίνουν στὸν Ναπολεοντίσκο, ὅτι δὲν ἀνακόπτεται ἡ ἀπότομη καθοδικὴ πορεία μὲ τὶς ἐξελίξεις αὐτές∙ ἐπὶ διετία χάνει τὶς εὐκαιρίες, ὅταν τὸν προειδοποιοῦσαν νὰ προσφύγει ἐγκαίρως στὶς κάλπες, ὥστε νὰ συγκρατήσει ὑψηλὸ διψήφιο ποσοστό, γύρω στὸ 20%, καὶ νὰ ἐπανέλθει στὸ μέλλον.

Ὅπως ἤρθαν τὰ πράγματα, πέραν τοῦ κοινωνικοῦ καὶ οἰκονομικοῦ προβλήματος, ἔχει ἀντιμετωπίσαι καὶ δύο ἄλλα: πρῶτον, τὴν ἄρδην ἀνατροπὴ τοῦ διεθνοῦς σκηνικοῦ, μὲ τὴν ἀνάδειξη τῆς αὐτονόμου πολιτικῆς παρουσίας τῆς Εὐρώπης καὶ τὴν περιπλοκή μας στὸ Σκοπιανό, ἐκτὸς τῶν ἑλληνοτουρκικῶν∙ οἱ Εὐρωπαῖοι ἦταν ἀνεκτικοὶ πρὸς τὰ Σκόπια, ὅσο ἦταν ἀλληλέγγυοι μὲ τοὺς Ἀμερικανούς. Μὲ τὴν ἀνοικτὴ πλέον σύγκρουσή τους, ἀλλάζουν στάση καὶ στὴν περιοχή μας∙ ἐνδιαφέρονται γιὰ πιστοὺς Εὐρωπαίους πλέον καὶ τὸ κρατίδιο δὲν τοὺς προσφέρει ἐγγυήσεις, τὸ ἀντίθετο μᾶλλον. Δεύτερον, ἡ ἁλματώδης ἄνοδος τῆς Νέας Δημοκρατίας∙ ὅταν τὰ ἐγγεγραμμένα μέλη της ἀνῆλθαν σὲ 155000, μὲ νέα 30000, δηλαδὴ τὰ περισσότερα ἀπ’ ὅλα τὰ εὐρωπαϊκὰ κόμματα σὲ ἀπόλυτο μέγεθος, μὲ ἐξαίρεση ἕνα δύο, αὐτὸ ἐξηγεῖ τὴν παλλαϊκὴ ὑποδοχὴ τοῦ Κυριάκου Μητστοάκη, ὅπου κι ἂν ἐμφανισθεῖ. Μὲ αὐτὸν τὸν ἐμπειροπόλεμο στρατὸ κερδίζει ὅλες τὶς μάχες θριαμβευτικά, ἔτσι τουλάχιστον γράφει ἡ ἱστορία∙ ἡ ἐγγραφὴ νέων μελῶν ἀποδεικνύει, ὅτι ἕνα μεγάλο μέρος τῆς ἀποχῆς καὶ τῶν ψηφοφόρων τοῦ ΣΥΡΙΖΑ μετακινήθηκαν πρὸς τὴν ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση, ὁπότε στὴν κάλπη, αὐτοὶ μεταφέρουν καὶ τὴν προῖκα τους, οἰκογενειακὴ καὶ φιλική. Ἡ δυναμικὴ ἔχει ἀλλάξει ριζικὰ καὶ δὲν ἀνατρέπεται, διότι ἐκδηλώνεται καθημερινὰ σὲ ὅλες τὶς πολιτικὲς ἐκφράσεις∙ οἱ παρακρατικοὶ μηχανισμοὶ μόνο ζημία μποροῦν νὰ κάνουν πλέον στὴν κυβέρνηση, ὅσο τοὺς χρησιμοποιεῖ.