Στὶς ἡμέρες τῶν πλέον κρισίμων ἀποφάσεων στὴν ἱστορία της βρίσκεται ἡ Εὐρώπη καθὼς καλεῖται κρίνειν τὶς σχέσεις της μὲ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες καὶ μάλιστα μὲ ἄγαρπο καὶ καθόλου διπλωματικὸ τρόπο∙ ὁ Ντόναλντ Τρὰμπ ἀπέδειξε, ὅτι δὲν ἐπιδιώκει μόνο τὴν ἐπιβολὴ τῆς πολιτικῆς ἡγεμονίας του στὸν δυτικὸ κόσμο, ἀλλὰ καὶ τὴν ταπείνωση καὶ ἐξουθένωση τῶν συμμάχων του, ὅπως κανεὶς ἄλλος Ἀμερικανὸς πρόεδρος, ἀκόμη καὶ στὰ πρῶτα μεταπολεμικὰ χρόνια, ὅταν ἡ γηραιὰ ἤπειρος κειτόταν ἀκόμη στὰ χαλάσματα τῆς συμφρορᾶς της. Ἤδη ἔχει ἀπορρίψει, μὲ τὴν ἀπόλυτη ταύτιση ἀπόψεων, Γαλλίας, Γερμανίας, Βρεταννίας, τὴν ἀμερικανικὴ στάση ἀπέναντι στὸ Ἰρὰν καὶ παρέμεινε πιστὴ στὴν πυρηνικὴ συμφωνία τῆς χώρας∙ ἀλλά, αὐτὸ ἦταν μόνο ἡ ἀρχή, διότι ἀκολουθεῖ ἡ σκληρὴ ἀναμέτρηση γιὰ τὶς οἰκονομικὲς κυρώσεις, ἐναντίον ὅσων ἑταιρειῶν της συναλλάσσονται μὲ τὴν Τεχεράνη. Εἶναι ὑποχρεωμένη προστατεῦσαι αὐτάς, διότι τώρα κρίνεται ἡ τύχη τοῦ εὐρώ.