Στὴν προσέλκυση τῶν Μουσουλμάνων ἀποβλέπει κυρίως ὁ Ταχὶπ Ἐρντογάν, μὲ τὴν ὄξυνση τῆς ἀντιπαραθέσεώς του μὲ τὸ Ἰσραήλ, γιὰ τὴν σφαγὴ στὴν Γάζα∙ ὁπωσδήποτε ἡ ἀφορμὴ ταιριάζει ἀπόλυτα πρὸς τὶς ἐκλογικές του ἐπιδιώξεις, ὥστε νὰ συγκρατήσει μεγάλο μέρος τῶν πιστῶν τοῦ Ἰσλὰμ στὴν χώρα του. Ἀλλά, ἐνδιαφέρεται καὶ γιὰ τὴν προσέγγιση τῶν ἄλλων πιστῶν στὶς γειτονικὲς χῶρες, Συρία, Ἰράκ, ὥστε νὰ δικαιολογεῖ τὶς στρατιωτικές του ἐπεμβάσεις∙ ἡ ἀπέλαση τοῦ Ἰσραηλινοῦ πρεσβευτοῦ συνοδεύτηκε μὲ ἐκείνη τοῦ προξένου του στὸ Τὲλ Ἀβίβ. Οἱ σχέσεις τῶν δύο κρατῶν παραμένουν ἐπὶ πολλὰ χρόνια τεταμένες, ἐνῶ ἡ προσέγγιση τῆς Ἄγκυρας πρὸς τὴν Μόσχα, ἔχει ἐνοχλήσει ἀρκετὰ τὴν Οὐάσιγκτον καὶ κατὰ προέκταση τὸ Ἰσραήλ∙ ὁ κίνδυνος κλιμακώσεως τῆς ἐντάσεως εἶναι μεγάλος στὸ ἐγγὺς μέλλον.