Τὶς παλινωδίες τῆς ἀμερικανικῆς πολιτικῆς ὑφίσταται στὶς διάφορες φάσεις του ὁ ἐμπορικὸς πόλεμος∙ οἱ διαπραγματεύσεις μὲ τὴν Κίνα συναντοῦν ἐμπόδια, παρὰ τὴν ἀρχικὴ δέσμευση τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου γιὰ ἀναζήτηση διεξόδου, κυρίως στὸ θέμα τῆς ΖΤΕ, ἀλλὰ στὶς συνομιλίες διαφοροποιοῦνται∙ στὶς ἀντίστοιχες μὲ τὴν Εὐρώπη ἐπικρατεῖ ἀδράνεια ἀπ’ τὴν Οὐάσιγκτον, ἐνῶ οἱ Βρυξέλλες εἶναι σαφεῖς στὶς θέσεις τους. Ἡ μεγάλη ἀλλαγὴ ἔρχεται ἀπ’ τὴν ρωσικὴ ἑταιρεία ἀλουμινίου Rusal, ἡ ὁποία καλύπτει τὸ 12% τῶν ἀμερικανικῶν ἀναγκῶν, ἀλλὰ καὶ μεγαλύτερο ποσοστὸ μὲ τὰ εἰδικὰ κράματά της σὲ κρίσιμους κλάδους, ἀεροναυπηγική, αὐτοκινητοβιομηχανία, ἠλεκτρονική, ἄλλους, οἱ ὁποῖοι διαμαρτυρήθηκαν ἔντονα στὴν κυβέρνηση, ὅτι θὰ παρουσιασθοῦν σημαντικὰ προβλήματα στὴν παραγωγή τους, ἂν συνεχισθεῖ ἡ διακοπὴ εἰσαγωγῶν ἀπ’ τὴν ρωσικὴ ἑταιρεία∙ ἤδη ἄρχισαν συσκέψεις, μὲ ἀποτέλεσμα λέγεται τὴν ἐξαίρεσή της, παρ’ ὅλο ὅτι ἡ ἀτλαντικὴ διαπλοκὴ διατυμπάνιζε τὴν χρεωκοπία του Νεμπράσκα, ἰδιοκτήτη τῆς Rusal.