Στὴν ἐκτόνωση τῶν ἐκκρεμοτήτων ὁδήγησε ὁ πρῶτος γύρος τῶν συνομιλιῶν, μεταξὺ Ἀμερικῆς καὶ Κίνας, γιὰ τὰ ἐμπορικὰ θέματα∙ ὁ Κινέζος ἀντιπρόεδρος, μετὰ τὴν συνάντησή του μὲ τὸν Ντόναλντ Τράμπ, δεσμεύθηκε ὅτι θὰ αὐξήσει ἡ χώρα του τὶς εἰσαγωγὲς ἀμερικανικῶν προϊόντων, ἀλλὰ μένει ἡ διαπραγμάτευση τοῦ εἴδους τῶν προϊόντων καὶ τοῦ τρόπου ἐφαρμογῆς της. Οἱ οἰκονομικοὶ παρατηρητὲς πιστεύουν, ὅτι πρόκειται γιὰ διπλωματικὴ καθαρὰ κίνηση, διότι καὶ ἡ Οὐάσιγκτον ἀπέφυγε νὰ ἀνακοινώσει τὴν ἄρση τῶν δεσμεύσεων στὶς ἐξαγωγὲς λογισμικοῦ πρὸς τὴν ΖΤΕ∙ οὔτε ὅμως καὶ τὸ Πεκῖνο ἀνακοίνωσε τὴν ἄρση τῶν δασμῶν στὶς εἰσαγωγὲς ἀμερικανικῆς σόγιας. Ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος ἐπιχειρεῖ ὑπαναχώρηση ἀπ’ τὴν ἀρχικὴ πολιτική του, America First, ἐνῶ βλέπει ὅτι ἀπομονώνεται καὶ μοναδικὴ ἐπιτυχία του εἶναι ὁ διάλογος μὲ τὴν Βόρειο Κορέα καὶ ἡ συνάντηση κορυφῆς στὴν Σιγκαπούρη σὲ δώδεκα μέρες∙ ἡ συμπαράσταση τῆς Κίνας εἶναι ἀπαραίτητη.