Ἡ παρέμβαση τῶν Εὐρωπαίων στὸ Σκοπιανὸ κρίνεται ἀμφίπλευρη ἀπ’ τοὺς διπλωματικοὺς κύκλους∙ ὁπωσδήποτε ἐξέφρασαν τὴν δεδομένη ἐπιθυμία τους γιὰ τὴν ἐπίλυση τῆς διαφορᾶς, ἀλλὰ ὄχι στὰ πλαίσια τῆς ἀμερικανικῆς πολιτικῆς καὶ τῆς συριζαϊκῆς ὑποχωρήσεως στὸ ὄνομα. Οἱ θέσεις τῆς Εὐρωζώνης δὲν ταυτίζονται πλέον μὲ ἐκεῖνες τῆς Ἀμερικῆς, ὅπως λίγα χρόνια πρίν∙ γνωρίζουν μάλιστα, ὅτι εἶναι ἀδύνατη ἡ ἀποδοχὴ μειοδοτικῆς στάσεως ἀπ’ τὸν ἑλληνικὸ λαό, διότι θὰ προκληθοῦν χειρότερες ἀντιδράσεις, τὶς ὁποῖες ἴσως ἐπιθυμεῖ ἡ Οὐάσιγκτον, ἀλλὰ καὶ ἀπεύχεται ἡ Εὐρώπη. Στὸ Μέγαρο Μαξίμου ἔφθασαν οἱ αὐστηρὲς προειδοποιήσεις καὶ γι’ αὐτὸ χαμηλώνουν τοὺς τόνους σὲ σύγκριση μὲ τὸν ὑπουργὸ Ἐξωτερικῶν. Δύσκολα ἀντέχουν νέον γύρο συλλαλητηρίων πολὺ πιὸ δυναμικῶν ἀπ’ τὰ προηγούμενα καὶ μὲ τὸν λαὸ ἐξαγριωμένο.