Ἀνεπίτρεπτα παιχνίδια στὴν κεφαλαιαγορά μας

Ἡ ἱστορία μὲ τὴν Follie-Follie δὲν δείχνει ὅτι ἦταν καθαρή, ἂν ὄχι ἀπ’ τὴν ἀρχή, ἀλλὰ τουλάχιστον ἐδῶ καὶ λίγα χρόνια∙ ἡ ἐπέκτασή της στὸ ἐξωτερικό, στὴν Κίνα καὶ Ἀσία, εἶχε θεωρηθεῖ ὡς μεγάλη ἐπιτυχία, καὶ ἦταν πράγματι, καθὼς συνεχίσθηκε καὶ στὴν περίοδο τῆς κρίσεως. Ἀλλά, σὲ κάποια στιγμὴ ἔγιναν κάποια περίεργα πράγματα, παρουσιάσθηκαν προβλήματα ρευστότητος καὶ ἀσυνεπείας πρὸς τὶς ἐποπτικὲς ἀρχές, ἑλληνικὲς καὶ ξένες∙ ὁ ἐπιχειρηματίας, τὸν ὁποῖο ὅλοι εἴχαμε θαυμάσει στὴν ἀνάδειξή του, μπορεῖ νὰ ἔκανε ὅ,τι ἔκρινε σκόπιμο, ὅπως ὅλοι οἱ ἐπιχειρηματίες, αὐτὸ εἶναι ἡ ἐλεύθερη ἀγορά, ἀλλὰ οἱ ἐποπτικὲς ἀρχὲς τί ἔκαναν; Ἡ Ἐπιτροπὴ Κεφαλαιαγορᾶς πρωτίστως, στὴν κρίσιμη φάση ἀποκαταστάσεως τῆς ἐμπιστοσύνης στὴν οἰκονομία; Ἦταν εἰς γνῶσιν τῆς κυβερνήσεως οἱ παρατυπίες;