Τὴν χρησιμοποίηση συστημάτων τεχνητῆς νοημοσύνης, γιὰ τὸν ἐντοπισμὸ πυρηνικῶν ὅπλων καὶ πυραύλων μὲ πυρηνικὲς κεφαλές, μεθοδεύει τὸ ἀμερικανικὸ Πεντάγωνο∙ πολλὰ προγράμματα ἔχουν τεθεῖ σὲ λειτουργία καὶ παρακολουθοῦν κυρίως τὰ ρωσικά, κινεζικὰ καὶ ἰρανικὰ ἀμυντικὰ συστήματα. Ἡ χρήση τους θεωρεῖται ἀπ’ τοὺς εἰδικοὺς προγραμματιστὲς ἐπικίνδυνη, διότι δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀκριβῆ τὰ εὐρήματά τους, καθὼς ἡ τεχνητὴ νοημοσύνη βρίσκεται στὰ πρῶτα της βήματα καὶ δὲν προσφέρει πάντα ἀξιόπιστες πληροφορίες∙ ἄλλωστε, ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία δὲν παύει νὰ εἶναι τεχνολογία στὴν ὑπηρεσία τοῦ ἀνθρώπου καὶ οὐδέποτε θὰ τὸν ἀντικαταστήσει, ὅπως τὸ ἀπέδειξε ὁ Ἄλλαν Τοῦρινγκ. Ὁπωσδήποτε πολλοὶ ὑπολογιστὲς εἶναι πιὸ ἔξυπνοι ἀπὸ ἀρκετοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἀξιοποιήσει ὅλες τὶς δυνατότητές τους∙ τὸ κριτήριο δὲν εἶναι ὁ μέσος ἄνθρωπος, ἀλλὰ ὁ ἔξυπνος καὶ δημιουργικός, ὁ τολμηρός, «ὁ τολμῶν νικᾶ», αὐτὸς γράφει τὴν ἱστορία καὶ ἀνοίγει τοὺς νέους δρόμους της.