Οἱ περικοπὲς τοῦ πολυνομοσχεδίου ὑπερβαίνουν βραχυχρόνια τὰ ὀκτὼ δις εὐρώ, μὲ μεγάλα θύματα τοὺς συνταξιούχους καὶ τοὺς κατοίκους τῶν φτωχῶν συνοικιῶν, ἐνῶ ἀνακύπτει καὶ τὸ πρόβλημα τῶν ἀποκρατικοποιήσεων καὶ τῶν ἐπενδύσεων∙ Ἑλληνικό, Σκουριές, ΔΕΣΦΑ, ΔΕΠΑ τίθενται ἀπ’ τοὺς δανειστές, καθὼς καὶ ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ μίλησε, γιὰ βελτίωση στὴν Ἑλλάδα κι ὄχι κανονικὴ ἔξοδο. Φαίνεται ὅμως, ὅτι κάτι ἄλλο σχεδιάζει ἡ κυβέρνηση, διότι διὰ νόμου μεταφέρονται ὅλα τὰ ἀποθεματικὰ τῶν ὀργανισμῶν σὲ ἑνιαῖο λογαριασμὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος∙ σὲ πολλοὺς θυμίζουν τὸν αἰφνιδιασμὸ τοῦ παρανόμου δημοψηφίσματος πρὸ τριετίας. Στοὺς πολιτικοὺς κύκλους ἀκούγεται, ὅτι μεθοδεύει ὁ Ναπολεοντίσκος ἀντίστοιχη κίνηση, ὄχι γιὰ νὰ τὴν κερδίσει, ἀλλὰ γιὰ νὰ πέσει πιὸ μαλακὰ ἀπ’ τὴν ἐξουσία, μὲ διατήρηση δυνάμεων∙ διαπιστώνει, ὅτι δὲν ὑπάρχει διέξοδος καὶ ὅτι, κάθε μέρα πάει καὶ χειρότερα. Πιστεύει λένε στὴν ψευδαίσθηση, ὅτι ἔτσι θὰ ἔχει τὶς λιγώτερες ἀπώλειες.