Στὴν πλήρη ἰσοπέδωση τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἀποβλέπει τὸ πολυνομοσχέδιο, ὄχι μόνο βραχυχρόνια, ἀλλὰ καὶ μακροχρόνια, μετὰ τὴν ἐκπαραθύρωση τοῦ Ναπολεοντίσκου∙ ἡ φοροκαταιγίδα ὑπερβαίνει τὰ ὀκτὼ δις εὐρώ, ἐνῶ τὴν δέσμευση 25 δις δημοσίας περιουσίας, δύσκολη πολύ, ἂν ὄχι ἀδύνατη εἶναι ἡ ἀναίρεσή της ἀπ’ τὴν ἑπόμενη κυβέρνηση. Τὸ ἀτλαντικὸ σχέδιο, προδοσίας στὰ ἐθνικὰ θέματα, χρεωκοπίας τῆς οἰκονομίας καὶ διαλύσεως τῶν κοινωνικῶν μας θεσμῶν ἐφαρμόζεται κανονικά, τὸ μόνο κανονικὸ κι ὄχι ἡ ἔξοδος ἀπ’ τὰ μνημόνια∙ πάντως ὁ ἀναβρασμὸς στοὺς κυβερνητικοὺς βουλευτὲς κλιμακώνεται, καθὼς στὴν Ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς μόνο καμιὰ δεκαριὰ ἐμφανίσθηκαν κι ἀπ’ αὐτοὺς ἐλάχιστοι καὶ σὲ χαμηλὸ τόνο πῆραν τὸ λόγο. Φυσικά, αὐτὸ δὲν προϋποθέτει τὴν καταψήφισή του τὴν Πέμπτη, ἀλλὰ ἡ στάμνα δείχνει τὰ σοβαρὰ ραγίσματά της∙ στὸ Μέγαρο Μαξίμου ἔχει σημάνει συναγερμός, ἀλλὰ δὲν ἐμφανίζονται πρόθυμοι ὑπουργοὶ γιὰ αὐτοθυσία. Σκέπτονται ἀποκλειστικὰ τὴν σωτηρία τους.