Οἱ ἐκλογὲς προβλέπονται ἀμφίρροπες στὴν Τουρκία κι αὐτὸ ἔχει ἐξαγριώσει τὸν Ταχὶπ Ἐρντογάν∙ γνωρίζει, ὅτι ἂν δὲν κερδίσει ἀπ’ τὴν πρώτη Κυριακή, ἢ δὲν ἔχει τουλάχιστον ἐπαρκὲς προβάδισμα, τότε κινδυνεύει στὴν δεύτερη, μὲ τὴν ἑνιαία κάθοδο τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Οἱ ἔγκυροι Τοῦρκοι καὶ ξένοι ἀναλυτὲς δὲν ἀποκλείουν αὐτὴν τὴν προοπτική, ἐνῶ ἡ συνέντευξη τοῦ φυλακισμένου Κούρδου ἡγέτου εἶχε ἐξαιρετικὴ ἀπήχηση∙ ἐὰν τὸ κουρδικὸ κόμμα συγκεντρώσει ἄνω τοῦ 10% τῶν ψήφων, τότε εἰσέρχεται στὸ Κοινοβούλιο καὶ καθιστᾶ δυσχερῆ, ἂν ὄχι ἀδύνατη, τὴν ἐξασφάλιση κοινοβουλευτικῆς πλειοψηφίας ἀπ’ τὸ προεδρικὸ κόμμα, ἀκόμη κι ἂν ἐκλεγεῖ πρόεδρος ὁ σουλτάνος. Οἱ ἀναλυτὲς βλέπουν ὅτι δὲν διαθέτει τὸν ἀέρα τῶν παλαιοτέρων ἐκλογῶν ὁ πρόεδρος καὶ δὲν ἀποκλείουν, μόλις καταμετρηθοῦν οἱ ψῆφοι, σοβαρὲς πολιτικὲς ἀνακατατάξεις.