Οἱ αὐθόρμητες ἀποδοκιμασίες τοῦ κόσμου, κατὰ ὑπουργῶν καὶ βουλευτῶν, ὅπου κι ἂν ἐμφανισθοῦν, ἔχουν προσλάβει πάνδημο χαρακτῆρα∙ οἱ διαβάτες τῶν δρόμων, οἱ πελάτες κι οἱ καταστηματάρχες ἢ οἱ γυναῖκες τῆς γειτονιᾶς, μόλις δοῦν ἢ ἀκούσουν ὅτι κάποιος ἐπίσημος περνάει, τρέχουν καὶ τοὺς γιουχάρουν, ἀπ’ τὴν Μακεδονία μέχρι τὴν Λάρισα καὶ τὴν Κρήτη. Οἱ ἴδιοι γνωρίζουν τὴν ὀργὴ τοῦ λαοῦ, ἢ τουλάχιστον ἡ ΚΥΠ -σὲ αὐτὰ ἀνταποκρίνεται καλά!- τοὺς ἐνημερώνει κι ἡ Ἀστυνομία λαμβάνει προληπτικὰ μέτρα∙ πέρασε ὁ Ἕλληνας στὴν φάση τῆς αὐτοδικίας, ἀπ’ τὸν Ναπολεοντίσκο στοὺς ὑφισταμένους του, διότι δὲν βλέπει ἀνταπόκριση στὴν ἀγανάκτησή του, παρὰ ἐμμονὴ στὴν ἐθνικὴ προδοσία, γιὰ τὴν ὑποδούλωση στοὺς Ἀμερικανούς. Τὸ σοβαρὸ ἀτύχημα μπορεῖ νὰ συμβεῖ οἱανδήποτε στιγμή, κατὰ τοὺς πολιτικοὺς ἀναλυτές, μὲ ἀπρόβλεπτες προεκτάσεις. Ἡ προδοσία δὲν γίνεται ἀνεκτὴ καὶ οἱ ὑπεύθυνοι θὰ λογοδοτήσουν, ὅπως προβλέπει τὸ Σύνταγμα καὶ οἱ νόμοι…