Ἡ συμφωνία στὸ σημερινὸ Γιούρωγρουπ εἶναι πολὺ πιθανή, ἀλλὰ μὲ πολὺ σκληροὺς ὅρους, αὐστηρότατη ἐποπτεία, πλήρη ἐφαρμογὴ τῶν δεσμεύσεων, περικοπές, κλπ, ὁλοκλήρωση καὶ ἐφαρμογὴ τῶν προαπαιτουμένων∙ οἱ Εὐρωπαῖοι δὲν ἔχουν οὐδεμία ἐμπιστοσύνη στὸν Ναπολεοντίσκο, παρὰ τὰ ἐγκώμια τοῦ ἀτλαντικοῦ τύπου, ἀλλὰ ἴσως καὶ γι’ αὐτό. Ἡ οὐσία εἶναι, ὅτι παρατείνεται χειρότερη λιτότητα, χωρὶς βέβαιη τὴν ἔξοδο στὶς ἀγορές, ὅταν μάλιστα καὶ οἱ διεθνεῖς συνθῆκες ἔχουν ἐπιδεινωθεῖ∙ ὁ Ναπολεοντίσκος δείχνει ὅτι τὸ κατάλαβε ἐπίτελους, καὶ ἐπιχείρησε φθηνὸ ἀντιπερισπασμό, μὲ τὸ Ἵδρυμα Νιάρχου. Ἀλλά, ἡ ἀσφυξία τῆς ἀγορᾶς, ἐξ αἰτίας τῆς ὑπερφορολογήσεως καὶ τῆς ἀνυπαρξίας τραπεζικῆς ρευστότητος, δὲν ἀμβλύνεται οὔτε μὲ τὴν τουριστικὴ ἔξαρση, διότι οἱ ἐπιχειρηματίες τουρισμοῦ κρατοῦν τὰ λεφτά τους στὸ ἐξωτερικό, γιὰ κάθε περίπτωση. Ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης δὲν γίνεται μὲ τὴν ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση∙ ἀντιθέτως ὁ ἐμφανέστατος τρόμος τῆς λογοδοσίας ὁδηγεῖ στὴν ἐπιτάχυνση τῆς ἐκπαραθυρώσεώς της.