Τὀ ἐφαλτήριο γιὰ τὴν ἀνάτασή του προσέφερε στὸν ἑλληνικὸ λαὸ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἀπ’ τὴν Θεσσαλονίκη, μὲ τὴν κάθοδο πανστρατιᾷ τῆς Νέας Δημοκρατίας καὶ τὴν ἐνθουσιώδη ὑποδοχὴ τοῦ κόσμου∙ ἡ παρουσία τῶν δύο πρῶν πρωθυπουργῶν, μὲ τὶς δηλώσεις τους ἑνωτικοῦ χαρακτῆρος ἐνίσχυσε τὴν πειστικότητα τοῦ προγράμματός του γιὰ ἔξοδο ἀπ’ τὴν κρίση καὶ τὴν ταχύτατη ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας. Ἡ ἄνεση στὴν ὁμιλία τοῦ προέδρου τῆς Νέας Δημοκρατίας, καθὼς ὁμιλοῦσε μὲ ἐνδιάμεσες ματιὲς στὶς σημειώσεις του, ἔδειξε ὅτι γνωρίζε σὲ βάθος τὰ προβλήματα τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας καὶ οἰκονομίας καὶ ὅτι ἔχει ἕτοιμο τὸ πρόγραμμά του γιὰ τὴν ἀντιμετώπισή τους∙ αὐτὴ ἡ πτυχὴ σχολιάσθηκε περισσότερο ἀπ’ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν παραγωγικῶν τάξεων καὶ τοὺς τηλεοπτικοὺς θεατές. Ἄλλωστε δὲν ἐπρόκειτο γιὰ ἁπλὲς ὑποσχέσεις, ἀλλὰ καὶ γιὰ ἐμπεριστατωμένες προτάσεις σὲ κάθε θέμα, ἀπ’ τὰ τρέχοντα τῶν βρεφονηπιακῶν σταθμῶν μέχρι τὸ Σκοπιανὸ καὶ τὴν ἐπάνοδο τῆς Ἑλλάδος στὴν σκληρὸ πυρῆνα τῆς Εὐρωζώνης∙ ὅλοι πίστεψαν ὅτι ὁ τετραετὴς ἐφιάλτης τελειώνει ὁριστικὰ πλέον, μὲ τὴν παραπομπὴ τῶν ὑπευθύνων, γιὰ τὴν χειρότερη οἰκονομικὴ καταστροφὴ καὶ τὴν ταπεινωτικότερη στὴν ἱστορία ἐθνικὴ προδοσία σὲ περίοδο εἰρήνης, στὴν λογοδοσία. Διαφορετικὰ δὲν ἀποτρέπεται ἐπανάληψη τοῦ φαινομένου, διότι ὁ κάθε τυχάρπαστος καὶ πρακτορίσκος μπορεῖ νὰ ἐπανέλθει…

Ἡ ἑνότης τοῦ λαοῦ, ἀνεξαρτήτως τῆς ψήφου του, εἶναι ὁ κύριος ἄξων τῆς πολιτικῆς τῆς Νέας Δημοκρατίας καὶ αὐτὸ ἦταν ἐμφανέστατο στὴν ὁμιλία τοῦ προέδρου της∙ τὰ διαχωριστικὰ τείχη δεξιᾶς καὶ ἀριστερᾶς, φρόντισε καὶ τὰ ἐξαφάνισε ὁ Ναπολεοντίσκος καὶ ὁ ΣΥΡΙΖΑ, κι αὐτὴ εἶναι ἡ μοναδικὴ συνεισφορά του στὴν χώρα. Ὅλοι πλέον, ἀνεξαρτήτως τοῦ τί λένε οἱ χαλκευμένες δημοσκοπήσεις, ἀκοῦνε ἀριστερὰ καὶ τραβοῦν τὰ μαλλιά τους∙ ἐπέτυχε τὴν ἀπαξίωση ἀκόμη καὶ τῶν καλῶν ἀγώνων της, ὅταν στὶς ἀριστερὲς συνοικίες τῆς πρωτευούσης τουλάχιστον, Καισαριανή, Νίκαια, δὲν ἀκοῦς τὴν λέξη ἀριστερὰ στὰ καφενεῖα καὶ στὶς πλατεῖες, «ἄς τα αὐτά, μᾶς πρόδωσε ὅλους», λένε οἱ μεγαλυτέρας ἡλικίας, ἐνῶ οἱ νεώτεροι τοὺς εἰρωνεύονται, «μᾶς εἴχατε πρήξει», σχολιάζουν κι οἱ ἄλλοι κατεβάζουν τὴν λευκόχετη κεφαλή τους. Ἡ νέα μεταπολίτευση τώρα ἀρχίζει, ὅπως τόνισε ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης, μὲ τὸ τέλος τῆς ἀριστερῆς προπαγάνδας στὴν πολιτικὴ ζωή, ὁπότε ἀπομένουν οἱ προεκτάσεις στὴν πνευματικὴ ζωή, ἀλλὰ αὐτὰ ἀργότερα∙ στὶς διεθνεῖς σχέσεις ἀναδύεται ὁ χειρότερος ἀντιαμερικανισμὸς στὴν ἱστορία μας. Δὲν εἶναι μόνο οἱ πιέσεις γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τῆς πολιτικῆς τους, ὅπως στὰ Σκόπια καὶ στὸ Αἰγαῖο, ἀλλὰ καὶ ἡ προκλητικότατη κοροϊδία στὰ θέματα ἀσφαλείας καὶ δημοσίας τάξεως∙ στηρίζουν τὸν Ναπολεοντίσκο καὶ δείχνουν «διαμαρτυρόμενοι» γιὰ τὴν τρομοκρατία. Ποιόν κοροϊδεύουν τελικά;

Ἡ ἀνάκμψη τῆς οἰκονομίας ἔρχεται μόνο μέσα ἀπ’ τὴν ἐνίσχυση τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας καὶ τὴν προσέλκυση τῶν ἐπενδύσεων∙ ὅλοι πείθονται πλέον, ὅτι οἱ καθυστερήσεις στὶς ἀποκρατικοποιήσεις, στὴν ἔγκριση μεγάλων καὶ μικρῶν ἐπενδύσεων καὶ στὴν παροχὴ ἀδειῶν λειτουργίας ὑπαρχουσῶν, ὅπως στὶς Σκουριές, ἦταν μεθοδευμένες, μὲ σκοπὸ τὴν χρεωκοπία τῆς χώρας καὶ τὴν διάλυση τῆς Εὐρωζώνης. Ἄλλωστε, αὐτὸ ἐνισχύεται κι ἀπ’ τὶς καταγγελίες ὅλων τῶν Εὐρωπαίων, ὅτι ὑπερακόντιζε ὁ Ναπολεοντίσκος στὶς περικοπὲς μισθῶν καὶ συντάξεων καὶ στὶς φορολογήσεις, ἀγνοῶν τὶς προειδοποιήσεις τους ὅτι αὐτὸ ὁδηγεῖ τὴν οἰκονομία στὴν ὕφεση, διότι στερεῖ ρευστότητα ἀπ’ τὴν ἀγορά. Ἔκαναν τὸν Γερμανὸ κι ἐφάρμοζαν κατὰ γράμμα τὶς ἀμερικανικὲς ἐντολές∙ ὁ ἀνθύπατος εἶναι ἄτεγκτος στὴν προδοσία πρὸς τὰ Σκόπια καὶ στὴν παραχώρηση βάσεων, ἀλλὰ περιορίζεται σὲ εὐχὲς καὶ ἀόριστες ἐξαγγελίες γιὰ τὶς ἀμερικανικὲς ἐπενδύσεις, ποὺ ὅλο ἔρχονται κι ὅλο στὸν δρόμο εἶναι, δὲν πιέζει ὅμως τὴν κυβέρνηση, μὴν τῆς χαλάσσει τὴν διάθεση! Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ὅμως ἔχει ἀντιληφθεῖ τὸ βάθος τῶν ὑπονομευτικῶν σχεδίων τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης∙ ὅσοι δέχονταν κάποια συνθήματα, διότι εἶχαν προβληθεῖ ὡς ἀπάντηση στὴν ἑπταετία, κι εἶχαν ψηφίσει τὸ 2015, δηλαδὴ στὴν πράξη μόνο τὸ ἕνα ἕκτο τοῦ λαοῦ, τώρα τὸ ἔχουν μετανιώσει, τὸ ἔχουν πληρώσει πολὺ ἀκριβά, οἰκονομικὰ καὶ κοινωνικά, μὲ μακροχρόνιες τὶς προεκτάσεις. Αὐτὲς εἶναι οἱ σοβαρὲς σκέψεις τους.

Οἱ ὑπόγειες διασυνδέσεις ἀναδεικνύονται πλέον καὶ συζητοῦνται εὐρύτατα. Στὶς συντροφιὲς τῆς ὅποιας μορφῆς θυμοῦνται, ὅτι ὅσοι κατηγηροῦσαν τὴν δεύτερη κυβέρνηση Κώστα Καραμανλῆ, ὡς κυβέρνηση μειοψηφίας, μὲ 44% τῶν ψήφων καὶ 152 βουλευτές, τώρα θεωροῦν ὡς κανονικὴ πλειοψηφία τὴν κυβέρνηση τοῦ 35% τῶν ψηφισάντων καὶ μὲ τὶς ἴδιες ἕδρες∙ ὁ ἀντιευρωπαϊκὸς τόνος τῆς κριτικῆς τους, μὲ τὸν ἀντιγερμανισμὸ πρῶτο, καὶ ἡ ἀποφυγὴ ἔστω καὶ μιᾶς λέξεως κατὰ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ὄχι μόνο στὰ ἐθνικά μας θέματα, ἀλλὰ καὶ στὰ διεθνῆ, δείχνει πολλά. Τὰ κίνητρα ὅλων τους εἶναι ἐμφανέστατα στὸν καθένα∙ χειρότερο γιέσμαν πρωθυπουργὸ δὲν εἶχε ἡ Ἑλλάδα ποτὲ στὴν ἱστορία της∙ οἱ Τσαλδάρης, Μάξιμος, Διομήδης, Σοφούλης, Σοφοκλῆς Βενιζέλος, Πλαστήρας, Γεώργιος Παπανδρέου, ἔλεγαν πολλὲς φορὲς ὄχι στὰ ἐθνικὰ θέματα, ὅταν, ἀκόμη καὶ γιὰ τὰ ἔξοδα κινήσεώς τους, ὑπέγραφε ὁ Ἀμερικανὸς ἐπιτετραμένος. Τοὺς καθαιροῦσαν τὴν ἄλλη μέρα, ἀλλὰ καὶ ὁ ἑπόμενος τηροῦσε τὴν ἴδια ἐθνικὴ στάση καὶ δὲν ὑποχωροῦσε καθόλου∙ τώρα ὅλοι κάθονται σοῦζα μπροστὰ στὸν ἀνθύπατο, ὁ ὁποῖος ἔχει ξεπεράσει κατὰ πολὺ καὶ τὸν περιβόητο Πιουριφόι τῆς πρώτης μεταπολεμικῆς ἐποχῆς. Αὐτὰ καταγράφονται στὶς γνήσεις εὐρωπαϊκὲς δυνάμεις καὶ γι’ αὐτὸ οὐδεὶς εἶχε δεχθεῖ τὴν συμμετοχή του στὰ πανηγύρια γιὰ τὴν ἔξοδο ἀπ’ τὰ μνημόνια. Βαθύτερα τὰ κατέγραψε ὁ ἑλληνικὸς λαός.

Οἱ δεσμεύσεις τοῦ προέδρου τῆς Νέας Δημοκρατίας ἦταν σαφεῖς καὶ πειστικές, δηλαδὴ εὔκολες στὴν ἐφαρμογή τους, ὅπως ἡ κατάργηση τοῦ νόμου Κατρούγκαλου, οἱ φορολογικὲς μειώσεις, γιὰ τὴν ἀνακούφιση τῶν ἐλευθέρων ἐπαγγελματιῶν καὶ τῶν μικρομεσαίων, τοῦ ΦΠΑ καὶ τῶν ἐπαγγελμάτων τῆς οἰκοδομῆς ἀποβλέπουν στὴν ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης στὴν οἰκονομία καὶ στὴν ἐνίσχυση τῆς ρευστότητος στὴν ἀγορά. Ἄλλωστε δεσμεύθηκε γιὰ ἄμεση κατάργηση τῶν τραπεζικῶν ἐλέγχων, διότι ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης θὰ ὁδηγήσει στὴν ἐπιστροφὴ τῶν καταθέσεων στὸ τραπεζικὸ σύστημα∙ αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ καλύτερος τρόπος γιὰ τὴν ἔμμεση ἀντιμετώπιση τῶν κόκκινων δανείων, ἐπειδὴ μὲ τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας θὰ ἐνισχυθεῖ ἡ παραγωγὴ καὶ ἡ λειτουργία πολλῶν ἐπιχειρήσεων. Τὴν τακτικὴ αὐτὴ ἀκολούθησε καὶ ἡ Κύπρος, παρέχοντας τὴν δυνατότητα τοῦ νὰ ἀγοράζουν οἱ ὀφειλέτες τὰ δάνειά τους, μὲ τοὺς ἴδιους ὅρους ποὺ παραχωροῦνται στὰ κερδοσκοπικὰ κεφάλαια∙ ἡ ὁμαλοποίηση τῆς λειτουργίας τῆς οἰκονομίας φέρει καὶ τὴν ἐνίσχυση τοῦ πατριωτικοῦ αἰσθήματος καὶ εὐνοεῖ τὴν συμμετοχή τους στὴν ἐθνικὴ ἀναγέννηση. Ἤδη ὅλοι πείθονται, ὁπότε μὲ τὴν ἀξιοποίηση τῶν πολλῶν δυνατοτήτων τῆς χώρας, τοῦ ἀνθρωπίνου δυναμικοῦ της, τῶν ἀνταγωνιστικῶν κλάδων της, τουρισμός, ναυτιλία, διαμετακομιστικὸς ρόλος, ὑπόγειος πλοῦτος καὶ ψηφιακὴ τεχνολογία ἀλλάζουν τὴν ὄψη τῆς Ἑλλάδος. Ἡ ἐθνικὴ τραγωδία στὸ Μάτι συμπληρώνει δραματικὰ τὶς μνῆμες τῆς ἀριστερῆς ἐμπειρίας.