Στὴν ἐλεημοσύνη τῶν Εὐρωπαίων καταφεύγει ἡ κυβέρνση, στὸ κρίσιμο θέμα τῶν συντάξεων, μὲ ἀδιανόητες παραχωρήσεις στὸ Σκοπιανὸ καὶ στὰ ἄλλα ἐθνικὰ θέματα∙ ἀλλά, στὴν Εὐρώπη ἀδιαφοροῦν γιὰ τὸ πότε θὰ γίνουν οἱ ἐκλογές, ἂν καὶ οἱ περισσότεροι τὶς θέλουν τὸ συντομώτερο, διότι ἔχουν πεισθεῖ ὅτι ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης εἶναι εὐρωπαϊστής, ἐμπνέει ἐμπιστοσύνη στοὺς ἐπενδυτὲς καὶ προτάσσει τὰ ἐθνικά του συμφέροντα κι ὄχι τὰ ἀμερικανικά. Ὅσοι γνωρίζουν τὴν διπλωματικὴ γλῶσσα διαβάζουν ὅτι οἱ Γερμανοὶ δὲν συμφωνοῦν μὲ τοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ τοὺς ἀτλαντόδουλους Εὐρωπαίους, καθὼς ἔχουν πεισθεῖ ὅτι ἡ Οὐάσιγκτον καὶ ὁ Ναπολεοντίσκος ἐπιθυμοῦν μετατρέψαι τὸ κρατίδιο σὲ ἀμερικανικὴ βάση κατὰ τῆς Εὐρώπης πρωτίστως καὶ δευτερευόντως κατὰ τῆς Ρωσίας∙ ἐπιβεβαιώθηκε αὐτὸ ἀπ’ τὴν ἐπιστράτευση καὶ τοῦ Τζὼρτζ Μποὺς ὑπὲρ τοῦ «ναί». Φοβοῦνται ὅτι ἡ ἀποχὴ θὰ εἶναι μεγάλη καὶ δὲν θὰ ἐξασφαλισθεῖ τὸ ἀπαραίτητο 50% τῶν ἐγγεγγραμένων τῶν Σκοπίων.