Ὁ αὐτόνομος πολιτικὸς ρόλος τοῦ νομίσματος ἐπιβεβαιώνεται στὴν Εὐρωζώνη, μὲ τὴν ἀναγνώριση τοῦ εὐρὼ ὡς συνεκτικοῦ κρίκου∙ ἀπόδειξη εἶναι οἱ δυσκολίες τοῦ Στὴβ Μπάνον, πρώην πολιτικοῦ συμβούλου τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου, στὴν προσέγγιση τῶν Εὐρωπαίων σκεπτικιστῶν καὶ ἀκροδεξιῶν, γιὰ συνεργασία μὲ τὸ ἀποβλέπον στὴν διάλυση τῆς ἑνιαίας ἀγορᾶς ἵδρυμά του. Στὴν Ρώμη ὁ Ματτέο Σαλβίνι συμφώνησε μαζί του, γιὰ τὴν κυριαρχία τῆς Γερμανίας, ἀλλὰ ὑπογράμμισε ὅτι παραμένει ἡ Ἰταλία στὴν Εὐρωζώνη, ἐνῶ τὸ ἴδιο τοῦ ἀπάντησαν καὶ ἡ Μαρίνα Λεπαὶν στὴν Γαλλία καὶ τὸ Ἐναλλακτικὸ γιὰ τὴν Γερμανία, ἀκροδεξιὸ κόμμα∙ οἱ φίλιες πολιτικὲς δυνάμεις στὰ ἄλλα μέλη τηροῦν ἀνάλογη στάση. Φυσικά, ὑπάρχουν καὶ οἱ ὑπόγειες διασυνδέσεις μαζί του, ὅπως τοῦ Ναπολεοντίσκου καὶ τοῦ συνεταιράκια στὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ αὐτὲς δὲν προβάλλονται δημοσίᾳ, ἂν καὶ πολλὰ λέγονται γιὰ τὴν στήριξη τοῦ ὑπουργοῦ μας Ἀμύνης, ἐὰν ἀφήσει τὴν κυβέρνηση, ἄλλα ὄψομεν…