Ἡ Ἄγκυρα κλιμακώνει τὶς ἀνθελληνικὲς προκλήσεις της, μετὰ τὴν διεθνῆ προβολή της μὲ τὴν τετραμερῆ διάσκεψη τῆς Κωνσταντινουπόλεως γιὰ τὴν Συρία∙ τὸ σχέδιο εἰρηνεύσεως συζητεῖται διεθνῶς, ἀλλὰ ὁ σουλτάνος ἐπιδιώκει τὴν ἐπέκταση τῆς ἐπιρροῆς του, καθὼς ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνηση εἶναι παντελῶς ἀποῦσα καὶ πλήρως ἀπαξιωμένη. Ἡ δήλωση τοῦ παραιτηθέντος ὑπουργοῦ, ποὺ δὲν σχολιάσθηκε ἀπ’ τὸν Ναπολεντίσκο, ὅτι ἡ Τουρκία ἦταν ἐνήμερη γιὰ τὸ σχέδιό του γιὰ τὴν αἰγιαλίτιδα ζώνη, θέτει σοβαρὸ θέμα ἐθνικῆς ἀσφαλείας ἢ προδοσίας καλύτερα∙ δηλαδή, ἐνημερώνεται ὁ ἀντίπαλος καὶ ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων παραμένει στὸ σκοτάδι. Οἱ πολιτικοὶ κύκλοι θέτουν τὸ ἐρώτημα, ποιὲς σκοπιμότητες ὑπηρετεῖ ἡ ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση; Ὄχι τὴν εὐρωπαϊκὴ πολιτική∙ ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ διατήρησε ἱκανὲς δυνάμεις στὴν Ἕσση.