Ἡ μεγάλη ὑποχώρηση τῶν κομμάτων τῆς συμπολιτεύσεως στὴν Ἕσση, μετὰ ἀπὸ ἐκείνη στὴν Βαυαρία, ἔφεραν τὴν ἀποχώρηση τῆς Ἀγκέλας Μέρκελ ἀπ’ τὴν προεδρία τοῦ κόμματος, παραμένουσα ὅμως καγκελάριος, καὶ ὁδηγοῦν τὴν κυβέρνηση σὲ ἀλλαγὴ πολιτικῆς της∙ οἱ Χριστιανοδημοκράτες πῆραν τὸ 28% καὶ οἱ Σοσιαλδημοκράτες, 20%, ἐνῶ ἔκαναν ἅλμα οἱ Πράσινοι, 19,5% καὶ εἰσῆλθαν στὴν Βουλὴ οἱ Ἀκροδεξιοί, 12%. Ἡ Ἀντρέα Νάλες, πρόεδρος τῶν Σοσιλαδημοκρατῶν δήλωσε, ὅτι δὲν εἶναι εὐχαριστημένη ἀπ’ τὴν κυβέρνηση καὶ ζήτησε πιὸ δυναμικὴ ἔκφρασή της, ὁπότε καὶ θὰ καθορίσει τὴν στάση της σὲ ἕναν χρόνο∙ τὸ μεταναστευτικὸ καὶ τὰ προβλήματα στὴν Εὐρωζώνη, μὲ τὴν Ἰταλία, μετὰ τὴν Ἑλλάδα, ἔχουν κουράσει τοὺς Γερμανοὺς καὶ τοὺς ἄλλους Εὐρωπαίους. Τὸ μεσανατολικό, ἡ ἀδυναμία διαφοροποιήσεως ἀπ’ τὴν Οὐάσιγκτον, μαζὶ μὲ τὴν αἴσθηση ὅτι ἐπιστρέφει ἡ γηραιὰ ἤπειρος στὴν ψυχροπολεμικὴ περίοδο, ἐξωθοῦν τοὺς εὐρωπαϊκοὺς λαοὺς σὲ ἀκραῖες πολιτικὲς ἐπιλογές.