Ἀπογοήτευση τῶν Εὐρωπαίων ἀπ’ τὸν Ναπολεοντίσκο

Οἱ Εὐρωπαῖοι ἐξομολογοῦνται τὴν πλήρη ἀπογοήτευσή τους ἀπ’ τὸν Ναπολεοντίσκο, ἀκόμη καὶ οἱ ἀτλαντικῆς ἀποκλίσεως ἀριστεροί∙ εἶχαν πιστέψει, ὅτι μετὰ τὸ τρίτο μνημόνιο, θὰ προωθοῦσε τὶς μεταρρυθμίσεις καὶ θὰ ἐπιχειροῦσε τὴν ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης στὴν οἰκονομία καὶ τὴν προσέλκυση ἐπενδεύσεων. Διαπίστωσαν τὸ ἀντίθετο, μέτρα παροχῶν καὶ θάλασσα ἰδιοτελῶν ἐξυπηρετήσεων καὶ κατασπαταλήσεως τῶν κονδυλίων, ὅπως τὰ μεταναστευτικά∙ ὁ προϋπολογισμὸς δὲν βγαίνει μὲ τίποτε, ἑπομένως οἱ συντάξεις περικόπτονται, ὄχι μόνο γιὰ ἐξασφάλιση ἐσόδων, ἀλλὰ καὶ ὡς ἐγγύηση πρὸς τοὺς ἐπενδυτὲς γιὰ προσέλκυσή τους στὴν Ἑλλάδα. Ὁ οὐσιαστικὸς σκοπὸς εἶναι, ἡ ἐξασφάλιση ὁμολόγων ἀπ’ τὴν διεθνῆ ἀγορά, γιὰ τὶς συστημικὲς τράπεζες∙ διαφορετικὰ ὁδηγοῦνται σὲ νέα ἀνακεφαλαιοποίηση. Αὐτὴν δὲν τὴν ἀντέχει ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία, ὅπως τὴν ἔχουν καταντήσει…