Ναπολεοντίσκος, σπασμωδικὲς κινήσεις σωτηρίας

Σὲ σπαδμωδικὲς κινήσεις σωτηρίας του ἐπιδίδεται ὁ Ναπολεοντίσκος, ὅπως τοῦ ὑπαγορεύουν οἱ συμβουλάτορες του, διότι ὁ ἴδιος τὸ δείχνει ὁλοκάθαρα πλέον, ὅτι, «δὲν ἔχει νιονιὸ νὰ σκεφθεῖ», ὅπως κυκλοφορεῖ στοὺς κυβερνητικοὺς κύκλους∙ βρίσκεται ἐγκλωβισμένος στὴν μειοδοσία του στὸ Σκοπιανὸ καὶ στὰ ἀλβανικὰ καὶ τουρκικά, ἐνῶ ἐξαπλώνονται οἱ φασιστικὲς διώξεις στὸ ἐσωτερικό, ἀκόμη καὶ κατὰ τῶν μαθητῶν καὶ ἰδιαιτέρως κατὰ τῶν πολιτικῶν ἀντιπάλων του, ἀλλὰ ἔχουν προνομιακὴ μεταχείριση οἱ πραιτωριανοί του, οἱ παρακρατικοὶ μηχανισμοί, οἱ διασυνδεόμενοι μὲ τοὺς ἡμετέρους. Πιστεύουν, ὅπως ὅλα τὰ ὁλοκληρωτικὰ καθεστῶτα, ὅτι ἔτσι θὰ καταπνίξουν τῆν ἐξέγερση τῶν λαϊκῶν στρωμάτων, ἀλλὰ δὲν ἔχουν ἀντιληφθεῖ ὅτι αὐτὴ ἄρχισε καὶ μὲ δυναμικὸ μάλιστα τρόπο, ὅπως εἶναι οἱ μαθητικὲς καὶ φοιτητικὲς διαδηλώσεις ποὺ θυμίζουν στοὺς μεγαλύτερους τὶς πρὸ πεντηκονταετίας ἀντίστοιχες, πέραν τῆς ὑποδοχῆς τοῦ ἰδίου καὶ τῶν ὑπουργῶν του μὲ τὶς πέτρες, ὅπου κι ἂν ἐμφανισθοῦν. Ἡ κατάσταση παροξυσμοῦ ἀποκορυφώνεται, διότι εἶναι ἐμφανέστατες οἱ πολιτικὲς ἐξελίξεις καὶ ὁ συνεταιράκιας ἔχει πλήρως ἀποθρασυνθεῖ, ἐνῶ καὶ τὸ Μαξίμου τὸν ἀνέχεται∙ ἐπισκέπτεται προκλητικὰ μεγάλες χῶρες καὶ δεσμεύεται σὲ πολλὰ κρίσιμα θέματά μας, χωρὶς καμμία ἐνημέρωση τοῦ πρωθυπουργοῦ, ἐνῶ ρυθμίζει καὶ τὰ ἐνδοκυβερνητικὰ αὐτοβούλως. Ἄλλωστε ἔχουν νὰ συναντηθοῦν ἕνα μῆνα περίπου, ἀπ’ τὸ γεῦμα στὴν Λέσχη Ἀξιωματικῶν …

Τὸ κόμμα ὁμολογεῖται πλέον ὅτι δὲν ὑπάρχει, ἀφοῦ καὶ ἡ κρίση στὴν ΕΡΤ ἐπιβεβαίωσε τὴν ἐξαφάνισή του∙ οἱ μηχανισμοὶ ἐλέγχου τοῦ δημοσίου φορέως ἦταν οἱ κομματικοί, μὲ προφανῆ ὅρια αὐτονομίας τους ἀπ’ τοὺς ὑπουργούς, πλὴν τοῦ προϊσταμένου της. Στὴν Πολιτικὴ Γραμματεία διαπιστώθηκαν δύο πράγματα: πρῶτον, ἡ ἀνυπαρξία κομματικοῦ μηχανισμοῦ, μὲ τὴν διαβεβαίωση τοῦ γραμματέως του, ὁ ὁποῖος χτυπάει μύγες στὴν Κουμουνδούρου, ἀλλὰ αὐτὸ τὸ γνώριζαν οἱ αὐστηρότατοι ἐπικριτὲς τῆς ΕΡΤ∙ δεύτερον, ἡ ἀφασία τοῦ πρωθυπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ἄκουγε πολλὰ καὶ διάφορα τῶν πολλῶν κατὰ τοῦ συνεργάτου του, μερικὰ μάλιστα καὶ ἀκατανόμαστα, καὶ δὲν μιλοῦσε καθόλου. Μόνο στὸ τέλος ἐτάχθη μὲ τὴν πλειοψηφία, γιὰ παραίτηση τῆς διοικήσεώς της∙ ἐπανελήφθη, στὴν πράξη, ἡ διαδικασία τῆς συγκρούσεως τῶν ὑπουργῶν Ἀμύνης καὶ Ἐξωτερικῶν, τότε, στὸ Ὑπουργικὸ Συμβούλιο, πάλιν ἀλαλίᾳ τοῦ προεδρεύοντος. Τὰ περισσότερα μέλη διερωτήθηκαν τὸ ποῦ ὁδηγεῖ ἡ κατάσταση, ὅταν τοὺς ἔχουν ἐγκαταλείψει καὶ τὰ προσωπικά τους στελέχη, πέραν τῶν τρωκτικῶν τοῦ δημοσίου χρήματος, ἐνῶ δὲν βρίσκουν ὑποψηφίους οὔτε γιὰ τὶς δημοτικὲς καὶ περιφερειακὲς ἐκλογές∙ σὲ ὅσους ἀπευθύνθηκαν, ἀκόμη καὶ στοὺς ὑποψηφίους τοῦ 2014, ὅλοι τους σχεδὸν ἀρνήθηκαν , ἐνῶ καὶ πολλοὶ σημερινοὶ σύμβουλοι δηλώνουν ὅτι δὲν θὰ εἶναι ξανὰ ὑποψήφιοι. Ἡ καθιέρωση τῆς ἁπλῆς ἀνολογικῆς δὲν βοηθάει καὶ πολύ. Χρειάζεται καὶ κάποιους νὰ τρέξουν…

Οἱ ἀτλαντικὲς δεσμεύσεις ἀπ’ τὴν ἄλλη τοῦ Ναπολεοντίσκου ἀποτελοῦν τὸ κύριο θέμα συζητήσεως στὶς πλατεῖες καὶ στὰ καφενεῖα∙ εἶναι τὸ ἴδιο μὲ τὶς χουντικὲς κατάβολές του∙ πρὸ τριετίας ἐλάχιστοι πίστευαν τοὺς μεγαλύτερους ποὺ τοὺς ἔλεγαν, ὅτι θυμοῦνται τὸν πατέρα του καὶ τὸν θεῖο του νὰ δίδουν τὸ μιστρὶ στὸν Παττακό, στὶς ἀτελείωτες θεμελιώσεις ἔργων, ὅπως καὶ ὅτι ὁ σημερινὸς παπποῦς ἦταν μαζί τους. Τὸ ἴδιο καὶ μὲ τὶς ἀτλαντικὲς ἐξαρτήσεις του∙ ὅταν ὅμως εἶδαν τὴν μειοδοσία στὸ Σκοπιανὸ καὶ τὶς πιέσεις τῶν Ἀμερικανῶν περισσότερο καὶ τῶν Εὐρωπαίων στὴν συνέχεια, ὅλοι πίστεψαν ὅτι πρόκειται γιὰ κανονικὴ κυβέρνηση δοσιλόγων∙ ὅποιος κυκλοφορεῖ στὶς λαϊκὲς συνοικίες τὸ ἀκούει στοὺς δρόμους καὶ στὴν ἀγορά, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ στὰ βόρεια προάστεια τῆς Φραγκίας, σὲ μικρότερο ὅμως βαθμό. Πολιτικὰ ἡ κυβέρνηση δὲν στέκει, διότι εἶναι ἄγνωστες οἱ ἀντιδράσεις τοῦ κόσμου∙ πέραν τῶν συνταξιούχων ποὺ κατέβαιναν σὲ διαδηλώσεις, ἐμφανίσθηκε καὶ ἡ νεολαία, διότι δὲν ξεφύτρωσαν τυχαῖα ἐκεῖνες τῆς περασμένης ἑβδομάδος στὴν πρωτεύουσα καὶ σὲ πολλὲς ἄλλες πόλεις. Ἡ πολιτικὴ δυναμικὴ ἔχει ἀλλάξει καὶ πολλοὶ πιστεύουν, ὅτι πρέπει νὰ κατεβοῦν οἱ ἴδιοι στοὺς δρόμους, ἐπειδὴ διαφορετικὰ ἡ κυβέρνηση αὐτὴ δὲν φεύγει, ὀχυρωμένη πίσω ἀπ’ τοὺς 151 ἰδιοτελεῖς βουλευτές, μὲ μοναδικὸ ἐνδιαφέρον τους τὴν μισθοδοσία, καὶ τὸν ἀδιάφορο τουλάχιστον ρυθμιστὴ τοῦ πολιτεύματος.

Ἡ πλήρης ἀποτυχία στὰ οἰκονομικὰ ἀνταγωνίζεται τὴν μειοδοσία στὰ ἐθνικὰ θέματα∙ κανονικὸς προϋπολογισμὸς δὲν ἔχει κατατεθεῖ ἀκόμη, καθὼς παίζει ὁ ὑπουργὸς στὰ χαρτιὰ τὴν κατάληξή του. Τὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο ἀπαιτεῖ τὴν περικοπὴ τῶν συντάξεων καὶ τοῦ ἀφορολογήτου, ὅπως καὶ τὴν ἐπιτάχυνση τῶν μεταρρυθμίσεων, ἐνῶ καὶ ἡ Εὐρωζώνη πρὸς τὴν ἴδια κατεύθυνση κινεῖται. Τὸ παραμύθι τῶν ὑψηλῶν πλεονασμάτων δὲν πουλάει πλέον, καὶ ἐπειδὴ ἔχουν στερέψει τὰ οἰκονομικὰ τῶν Ἑλλήνων καὶ δὲν καλύπτουν τὶς φορολογικές τους ὑποχρεώσεις, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀφαίμαξη τῶν ἐλαχίστων ἀποταμιεύσεών τους -μὲ τὰ ἕξι ἑκατομμύρια κατασχέσεις τραπεζικῶν λογαριασμῶν σὲ τέσσερα χρόνια- ἔχει ἐξαντληθεῖ, δὲν ἔχουν ἄλλα, ἀκόμη καὶ γιὰ τὴν ἐπιβίωσή τους∙ ἡ ἐμπιστοσύνη στὴν οἰκονομία βρίσκεται ὑπὸ τὸ μηδέν, ὅταν κανεὶς πλέον δὲν ἐπενδύει, οὔτε Ἕλληνας οὔτε ξένος. Μάλιστα τρῶμε στὴν τετραετία ἀπ’ τὶς σάρκες μας, ὅπως καταγράφει ἡ μείωση τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων∙ δηλαδή, μειώνεται τὸ παραγωγικὸ δυναμικὸ τῆς χώρας καὶ ὁ Ναπολεοντίσκος ἀγρὸν ἀγοράζει, δὲν ἐνδιαφέρεται καθόλου. Ἀποδεικνύεται, ὅτι ὑπηρετεῖ πιστὰ τὶς ἐντολὲς τῶν ἀμερικανικῶν κέντρων, γιὰ προδοσία στὰ ἐθνικὰν θέματα, πλήρη ἀφελληνισμὸ τοῦ τόπου καὶ χρεωκοπία τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας, γιὰ τὴν διάλυση τῆς Εὐρωζώνης∙ τὴν ἐξέγερση τοῦ λαοῦ δείχνει ὅτι δὲν τὴν λογαριάζει, διότι φοβᾶται περισσότερο τὴν ἐκδίκηση τῶν ἐπικυριάρχων του.

Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ὅμως ἔχει καταγράψει πλέον τὶς μεθοδεύσεις τοῦ Ναπολεοντίσκου, ἢ μᾶλλον καλύτερα τῶν ἐπικυριάρχων του καὶ φέρεται ἀποφασισμένος νὰ ἀντιδράσει δυναμικά∙ οἱ διαδηλώσεις τῆς νεολαίας θεωροῦνται ὡς τὸ προοίμιο, διότι βράζουν πλέον οἱ λαϊκὲς συνοικίες καὶ ἡ ἀγορὰ πεθαίνει παραμονὲς ἑορτῶν. Ὁ ἀπόλυτος ἔλεγχος τοῦ τύπου δὲν μετράει πιά, ἐπειδὴ κανεὶς δὲν πιστεύει τὴν δουλικότατη διαπλοκή∙ ἀπόδειξη εἶναι τὸ πῶς κατέρρευσε τὸ σχέδιο γιὰ ἔξοδο ἀπ’ τὸ τέταρτο μνημόνιο καὶ ἀπ’ τὴν κρίση. Μέτρησε, φυσικά, πολὺ ἡ ἑκατόμβη τῆς πυρκαϊᾶς στὸ Μάτι, ἀλλὰ καὶ αὐτὴν δὲν τὴν πρόβαλε σὲ ὅλες της τὶς διαστάσεις ὁ τύπος, κατόπιν ἐντολῆς∙ ὅσα σχέδια ἐπιτυχίας ἔχει καταστρώσει ἡ κυβέρνηση, ὅλα ἐξανεμίστηκαν, ἀπ’ τὰ τηλεοπτικά, μέχρι τὴν ραγδαία ἀνάπτυξη καὶ τὴν διεθνῆ καταξίωση τῆς χώρας. Ἀντιθέτως ἔμειναν στὴν κοινὴ γνώμη οἱ πλεκτάνες γιὰ σκάνδαλα τῶν προηγουμένων, οἱ παρεμβάσεις στὴν δικαιοσύνη, ἡ ἀνοχὴ τῆς παρανομίας καὶ ὑποταγὴ στοὺς παρακρατικοὺς μηχανισμούς∙ τὰ βιώνουν καθημερινὰ ὅλοι, μὲ τὴν ζωή τους σὲ ἄμεσο κίνδυνο. Ἡ διαρροὴ ἀπ’ τὸν ΣΥΡΙΖΑ ἔχει φθάσει στὸ ἀποκορύφωμά της, διότι δὲν ὑπάρχουν ἄλλοι νὰ φύγουν∙ στὴν ἁπλὸ λαὸ μετρᾶνε οἱ συζητήσεις στὴν ἀγορὰ καὶ στὶς πλατεῖες καὶ ἡ ἀπόφαση ὅλων νὰ μὴν ἀφήσουν κανέναν νὰ ἐμφανισθεῖ μπροστά τους. Ὁ Κυριάκος Μυτσοτάκης ἀποτελεῖ τὴν μεγάλη ἐξαίρεση.