Σὲ περίοδο ἐσωτερικῶν συγκρούσεων βαίνουν οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες, μετὰ τὴν νέα δυναμικὴ τῶν ἐνδιαμέσων ἐκλογῶν∙ ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος ἐμφανίζεται ἀποφασισμένος διατηρῆσαι τὴν πρωτοβουλία τῶν κινήσεων, ὅπως ἔκανε μὲ τὴν ἀποπομπὴ τοῦ ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης, γιὰ τὴν κάλυψή του στὸ σκάνδαλο τῆς ρωσικῆς ἀναμίξεως στὶς προεδρικὲς ἐκλογές, καὶ τὸν ἀποκλεισμὸ ἀπ’ τὸν Λευκὸ Οἶκο τοῦ ἀνταποκριτοῦ τοῦ CNN, πράξη ἀδιανόητη στὰ ἀμερικανικὰ χρονικά, ἐπειδὴ τοῦ ὑπέβαλε δύσκολες ἐρωτήσεις. Στὴν Οὐάσιγκτον ὑποψιάζονται, ὅτι τὸ ἑπόμενο βῆμα του θὰ εἶναι ἡ διακοπὴ τοῦ ἔργου τοῦ εἰδικοῦ ἀνακριτοῦ γιὰ τὴν ρωσικὴ ὑπόθεση∙ μάλιστα ἐπικαλοῦνται τὴν αὐστηρὴ προειδοποίηση πρὸς τοὺς Δημοκρατικούς, τοῦ νὰ μὴν χρησιμοποιήσουν τὴν πλειοψηφία τους στὴν Βουλὴ καὶ κινήσουν διαδικασίες καθαραιρέσεώς του, διότι, «θὰ ἀπαντήσει ἀναλόγως». Αὐτὰ εἶναι πρωτοφανῆ πράγματα στὴν πολιτικὴ τῆς χώρας, στὰ διακόσια πενῆντα χρόνια τῆς ἱστορίας της∙ τὸ πῶς θὰ ἐξελιχθοῦν οἱ ἀντεγκλήσεις εἶναι τὸ ζητούμενο.