Τὴν παταγώδη ἀποτυχία τῶν ἀπεγνωσμένων προσπαθειῶν του ἀλλαγῆς τῆς πολιτικῆς δυναμικῆς ὑφίσταται ὁ Ναπολεοντίσκος, μὲ ἀκριβῶς ἀντίθετο ἀποτέλεσμα τῶν ἐπιδιώξεών του∙ οἱ πολιτικὲς ἐξελίξεις ἔρχονται μὲ ραγδαῖο ρυθμό, παρὰ τὸν ἐξορκισμό τους ἀπ’ τὸν ἴδιο καὶ τὸ περιβάλλον του, ἐνῶ τὰ διαλυτικὰ φαινόμενα στὸ κόμμα του ἔχουν λάβει μορφὴ ἐπιδημίας. Οἱ ἐκλογὲς κατὰ κλάδους ἀποκαλύπτουν τὴν πολιτική του ἐξάχνωση∙ μετὰ τοὺς ἰατρικοὺς συλλόγους, ὅπου ἡ διαφορὰ μὲ τὴν Νέα Δημοκρατία κυμάνθηκε ἀπὸ 47% μέχρι 68%, ἦρθαν οἱ ἐκπαιδευτικοὶ καὶ ἔρριξαν τὸν ΣΥΡΙΖΑ στὴν πέμπτη θέση, κάτω κι ἀπ’ τὴν παράταξη τῆς ΛΑΕ καὶ τῆς ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μὲ τὴν ΝΔ πρώτη μὲ τριπλάσιο καὶ τετραπλάσιο ποσοστὸ τῶν Συριζαίων. Ταυτοχρόνως οἱ μυστικὲς δημοσκοπήσεις ἔχουν προκαλέσει πανικὸ στὸ Μέγαρο Μαξίμου καὶ λέγεται μάλστα, ὅτι ἡ ἐξαγγελία τῆς συμφωνίας μὲ τὴν ἐκκλησία ἔγινε βεβαισμένα, ὡς ἀπάντηση σὲ αὐτὲς καὶ μὲ στόχο τὴν προσέλκυση ἀριστερῶν ψηφοφόρων∙ τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν τὸ ἀντίθετο, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος πληρώνει τὸν τσιπρισμό του, μὲ τὴν ἀπομόνωσή του στὴν Ἱεραρχία, παρὰ τὴν ὑποχώρησή του καὶ τὸν ὑπουργὸ Παιδείας σπεῦσαι στὸν Οἰκουμενικὸ πατριάρχη, γιὰ νὰ τὸν διαβεβαιώσει, ὅτι θὰ διορθωθεῖ τὸ κείμενο. Στὸ κόμμα ἡ ζημία ἔγινε, καὶ φεύγουν προτροπάδην, ὅλα τὰ τελευταῖα σοβαρὰ στελέχη πρὸς κάθε κατεύθυνση.
Ἡ φαρσοκωμωδία τῶν ἐπιδομάτων ἔχει ἐξαγριώσει τὸν κόσμο∙ ἡ ἐπιστροφή τους εἶναι μερική, δηλαδὴ πετσοκομμένη, πρὸς ὅσους τὴν δώσουν, μὲ ἐξαίρεση τοὺς βουλευτεύς, οἱ ὁποῖοι θὰ πάρουν ἀπὸ 25000 εὐρὼ ἕκαστος, διότι ἡ κυβέρνηση δὲν προέβλεψε τὴν ἐξαίρεσή τους κατὰ τὴν ψήφιση τῆς τροπολογίας. Στὶς πλατεῖες πλέον καὶ στὰ καφενεῖα συζητοῦν αὐτὸ τὸ θέμα, οἱ βουλευτὲς εὐλογοῦν τὰ γένια τους, ὁπότε, γιατὶ νὰ μὴν στηρίξουν οἱ κυβερνητικοὶ τὸν Ναπολεοντίσκο; δὲν εἶναι λίγα τὰ λεφτά∙ τὰ τελευταῖα ἐναπομείναντα ἴχνη ἐμπιστοσύνης της κλωτσάει ἡ κυβέρνηση, ὅπως καμμία ἄλλη στὴν ἱστορία μας, οὐδεμία δὲν ἔκανε τόσα ἀπανωτὰ τὰ λάθη. Αὐτὸ φαίνεται περισσότερο στὴν ὑποδοχὴ μὲ τὶς πέτρες τοῦ πρωθυπουργοῦ καὶ τῶν ὑπουργῶν του, ὅπου κι ἂν ἐμφανισθοῦν, ἀλλὰ καὶ στὴν διαρροὴ τῶν στελεχῶν του∙ στοὺς δήμους καὶ στὶς περιφέρειες, ὄχι μόνο δὲν προσφέρονται ὑποψήφιοι γιὰ τοὺς συνδυασμούς, ἀλλὰ καὶ πολλοὶ ἀπ’ τοὺς ἤδη συμβούλους ἀρνοῦνται νὰ κατεβοῦν καὶ πάλι. Οἱ προειδοποιήσεις ἀπ’ τὴν Κουμουνδούρου εἶναι ἐφιαλτικὲς καὶ φθάνουν σὲ κάποιες περιφέρειες καὶ στὴν ἀδυναμία συμπληρώσεως τῶν συνδυασμῶν τῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν∙ κανένας δὲν πιστεύει πλέον τίποτε τὸ κυβερνητικό, ἐνῶ ὁ ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν ἔχει ἀποτραβηχθεῖ στὰ παρασκήνια. Κατὰ τὴν ἐξαγγελία τῶν ἐπιδομάτων στὸ Μέγαρο Μουσικῆς κανεὶς δὲν χειροκρότησε κατὰ τὴν εἴσοδο τοῦ πρωθυπουργοῦ καὶ καμιὰ δεκαριὰ μόνο κατὰ τὴν ἀνακοίνωσή τους.
Ἡ κοινωνικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἐξαθλίωση ἐπιδεινώνεται, χωρὶς προοπτικὲς βελτιώσεως, παρὰ τὶς κυβερνητικὲς ἐξαγγελίες∙ τὰ δημόσια ἔσοδα χωλαίνουν κάθε μῆνα καὶ χειρότερα, ὁπότε εἶναι προβληματικὴ ἡ ἀναστολὴ τῆς περικοπῆς τῶν συντάξεων, ὅπως τὸ ἀφήνουν νὰ ἐννοηθεῖ οἱ Εὐρωπαῖοι καὶ τὸ κατέστησε σαφὲς ὁ Ὄλαφ Σὸλτζ κατὰ τὴν συνάντησή του μὲ τὸν Ναπολεοντίσκο. Ἡ καλύτερη ἐκδοχὴ γιὰ τὴν ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση εἶναι ἡ μερικὴ ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου, ἀλλὰ εἶναι ἄγνωστο τὸ ποσοστό, ἐνῶ ὁ πρωθυπουργὸς ἔχει δεσμευθεῖ γιὰ πλήρη ἀναστολή τους. Ἡ οἰκονομία δὲν ἀνακάμπτει μὲ τὴν σημερινὴ κυβέρνηση, διότι τὸ κύριο πρόβλημα εἶναι ἡ ἔλλειψη ἐμπιστοσύνης∙ οἱ ἐπενδύσεις μειώνονται, ἀκόμη καὶ οἱ δημόσιες, ὁπότε τρῶμε ἀπ’ τὶς σάρκες μας, ἐνῶ οἱ ἰδιωτικὲς ἔχουν μηδενισθεῖ, μὲ ἐξαίρεση ἐκεῖνες τοῦ τουριστικοῦ τομέως. Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει μειώσει πολὺ τὴν κατανάλωσή του, ἀκόμη καὶ τῶν ἀνελαστικῶν ἀγαθῶν, ὅπως καταγράφεται ἀπ’ τὶς πωλήσεις τῶν πολυκαταστημάτων∙ οἱ πέρισσότερες οἰκογένειες ζοῦν ἀπ’ τὶς συντάξεις τῶν παππούδων καὶ τῶν γιαγιάδων, ἀλλὰ κι αὐτὲς περικόπτονται σὲ μεγάλο βαθμό. Οἱ μικρομεσαῖοι τῆς ἀγορᾶς προβλέπουν μαῦρες γιορτὲς καὶ παίρνουν ἀπὸ τώρα τὰ μέτρα τους∙ οἱ παραγγελίες τους εἶναι μειωμένες, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀντίστοιχη ὑποχώρηση στὴν βιομηχανικὴ καὶ βιοτεχνικὴ παραγωγὴ τῆς χώρας.
Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Ναπολεοντίσκου στὸ Βερολίνο καὶ στὸ Παρίσι θεωρήθηκε παταγώδης ἀποτυχία, τουλάχιστον στὴν Ἑλλάδα∙ πολλοὶ στὸ Σοσιαλδημοκρατικὸ κόμμα τῆς Γερμανίας ἐξέφρασαν τὶς ἀντιρρήσεις τους γιὰ τὴν πρόσκληση στὸν πρόεδρο τοῦ ΣΥΡΙΖΑ κι ὄχι στοῦ ΚΙΝΑΛ ποὺ εἶναι μέλος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Σοσιαλδημοκρατίας. Ἡ ἐπιλογὴ ἔγινε, διότι εἶναι ὁ δεύτερος Σοσιαλιστὴς ἢ ἀριστερὸς προωθυπουργὸς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, μαζὶ μὲ ἐκεῖνον τῆς Πορτογαλίας∙ ἀλλὰ οἱ ἐπικριτὲς ἐπικαλοῦνται τὴν πολιτικὴ δυναμικὴ στὴν Ἑλλάδα καὶ τὶς πραγματικὲς δημοσκοπήσεις, ποὺ δὲν ἀποκλείουν στὴν τρίτη θέση τὸν ΣΥΡΙΖΑ καὶ στὴν δεύτερη τὸ ΚΙΝΑΛ, μὲ τὶς τάσεις ποὺ διαγράφονται, ὁπότε κανεὶς δὲν εἶναι βέβαιος γιὰ τὸ τί θὰ ἀπομείνει ἀπ’ τὴν κυβερνητικὴ παράταξη τὴν ἑπομένη, μὲ τὶς διαλυτικὲς δυνάμεις κυρίαρχες στὸ ἐσωτερικό της. Ἡ ἐμμονὴ στὴν ἀριστερὴ ἰδεολογία, ἂν καὶ δὲν εἶναι τόσο ἔντονη, διώχνει τοὺς παλιοὺς πασόκους, μὲ τὴν ἐξαίρεση τῶν γνωστῶν πασοκογενῶν, ἀλλὰ κι αὐτοὶ διαρρέουν σταδιακά∙ ἡ ἐξάχνωση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ στὶς κλαδικὲς ἐκλογὲς ὀφείλεται στὴν φυγὴ κι αὐτῶν τῶν στελεχῶν, μαζὶ μὲ τοὺς ἀριστερούς. Οἱ τελευταῖοι πᾶνε στὰ ἀριστερὰ κόμματα, ἐνῶ οἱ πασόκοι στὸ ΚΙΝΑΛ καὶ στὴν Νέα Δημοκρατία οἱ περισσότεροι, ὅπως δείχνουν οἱ κλαδικὲς ἐκλογές∙ οἱ σοβαροὶ δημοσκόποι καὶ πολιτικοὶ σχολιαστὲς ἀναγνωρίζουν ὅτι ἐλάχιστες εἶναι οἱ δυνατότητες ἀλλαγῆς τῆς δυναμικῆς γιὰ τὰ κυβερνητικὰ σχήματα.
Ἡ νέα τροπὴ τῶν πολιτικῶν τάσεων ἐνισχύεται κι ἀπ’ τὴν μετατόπιση τῶν ἀναποφασίστων∙ ἀλλάζει ριζικὰ ἡ σύνθεσή τους, κατὰ τὶς μετρήσεις τῶν σοβαρῶν δημοσκόπων. Ἕνα μεγάλο μέρος τῆς διαρροῆς ἀπ’ τὸν ΣΥΡΙΖΑ στρέφεται στὴν ἀποχή, ὅπως συνήθως συμβαίνει μὲ ὅσους ἐγκαταλείπουν ἕνα κυβερνῶν κόμμα οἱ ὁποῖοι δὲν πᾶνε εὐθέως σὲ ἄλλο ὡς πρῶτο βῆμα∙ ἡ μεγαλύτερη μετακίνηση ὅμως γίνεται ἀπ’ τοὺς ἀναποφάσιστους τῶν προηγουμένων ἐκλογῶν ποὺ ἀναγνωρίζουν, ὅτι κακῶς ἀπεῖχαν τότε, παρασυρθέντες ἀπ’ τὴν διαπλοκὴ καὶ ἀναγνωρίζοντες τώρα, ὅτι εὐθύνονται γιὰ τὴν κατάσταση τῆς χώρας. Αὐτοὶ στὸ μεγαλύτερο μέρος τους πᾶνε στὴν Νέα Δημοκρατία, γιὰ τρεῖς λόγους∙ πρῶτον, διότι ἔβλεπαν καὶ τότε ὅτι ἤδη βγαίναμε ἀπ’ τὴν κρίση, ἀλλὰ ἐνέδωσαν, παραδέχονται τώρα, στὶς σειρῆνες τοῦ λαϊκισμοῦ∙ δεύτερον, διότι τὸ ἀδιέξοδο σήμερα εἶναι δεδομένο, πέραν τῆς ἐπιδεινώσεως τῆς κοινωνικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἐξαθλιώσεως, τῆς χειρότερης στὴν μεταπολεμική μας ἱστορία∙ τρίτον, διότι ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἀκολουθεῖ χαμηλοὺς τόνους καὶ ἀποφεύγει τὴν ἔνταση, στὸ βαθμὸ ποὺ δύναται φυσικά, ἀπέναντι στὴν λασπολογία καὶ στὴν πόλωση. Στὰ τρία αὐτὰ θέματα δὲν ἔχει ἀπάντηση ἡ κυβερνητικὴ προπαγάνδα∙ αὐτὰ ὅμως μετροῦν περισσότερο στὰ μεσαῖα στρώματα, ὄχι μόνο τοὺς μικρομεσαίους τῆς ἀγορᾶς, ἀλλὰ καὶ τῆς κοινωνικῆς πυραμίδος. Ὅλοι αὐτοὶ ἦταν σχετικὰ ἐπιφυλακτικοὶ πρὸς τὸν Ναπολεοντίσκο, ἀλλὰ πλέον ὅλοι στρέφονται ἐναντίον του ὡς μοναδικῆς διεξόδου.