Πατριωτισμὸς καὶ εἰρήνη

Οἱ διήμερες τελετὲς γιὰ τὴν ἑκατοστὴ ἐπέτειο ἀπ’ τὸν τερματισμὸ τοῦ Πρώτου Παγκοσμίου πολέμου κατέδειξαν τὴν σημασία τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἑνότητος τῶν εὐρωπαϊκῶν λαῶν∙ ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν ὑπογράμμισε, ὅτι ἄλλο εἶναι ὁ πατριωτισμὸς καὶ ἡ εἰρήνη κι ἄλλο ὁ ἐθνικισμὸς καὶ τὸ μίσος, καὶ χαρακτήρισε, ἔχοντας διαρκῶς δίπλα του τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ, τὴν διαδικασία ἑνοποιήσεως τῆς Εὐρώπης, ὡς τὴν καλύτερη ἐγγύηση γιὰ τὴν ἀποτροπὴ νέου πολέμου, ἀλλὰ καὶ χρειάζεται τὴν δική της ἀσπίδα ἀμύνης, σὲ συνεργασία μὲ τὴν Ἀμερική, παρὰ τὴν ἐνόχληση τοῦ Ντόναλντ Τράμπ, ἀλλὰ τὴν ἀναγνώρισή της ἀπ’ τὸν Βλαδίμηρο Ποῦτιν, ὡς ἀναγκαίας συμπληρώσεως τῆς οἰκονομικῆς καὶ ἐμπορικῆς δυναμικῆς της. Οἱ ὀγδοήκοντα σχεδὸν ἡγέτες παρακολούθησαν τὶς ἐκδηλώσεις στὰ πεδία τῶν μαχῶν, στὰ κενοτάφεια καὶ στὸ Παρίσι∙ ἡ ἀνάγκη πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἑνοποιήσεως τῆς Εὐρωζώνης τουλάχιστον ἀνεδείχθη ὡς ἡ πλέον ἐπείγουσα γιὰ τοὺς λαούς της.