Ἐπιβολὴ τοῦ παρακράτους

Τὴν ἐπιβολὴ τοῦ παρακράτους στὴν καθημερινότητά μας ἐπιδιώκει ὁ Ναπολεοντίσκος, πιστεύοντας ὅτι ἔτσι θὰ ἐκφοβίσει τὰ μικροαστικὰ στρώματα καὶ θὰ προστρέξουν αὐτὰ στὴν «ἀγκαλιά» του∙ πρόκειται γιὰ τὶς γνωστὲς θεωρίες τοῦ μεσοπολέμου, ποὺ συνέβαλαν στὴν ἐπικράτηση τῶν ὁλοκληρωτικῶν καθεστώτων. Ὅσα συμβαίνουν μὲ τοὺς παρακρατικοὺς μηχανισμοὺς καὶ τὴν ἀπονεύρωση τῆς Ἀστυνομίας εἶναι μεθοδευμένα ἄνωθεν, ἢ ἴσως καὶ ἔξωθεν, ἀπ’ τοὺς ὑπερατλαντικοὺς κύκλους∙ ἡ βόμβα στὸν Ἰσίδωρο Ντογιάκο συμπληρώνει τὴν παράδοση τῶν ἀστυνομικῶν στοὺς κουκουλοφόρους στὸ Πρωτοδικεῖο. Οἱ καταγγελίες τῆς ἀντιπολιτεύσεως δὲν μετρᾶνε γιὰ τὴν ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση, ἀντιθέτως διοχετεύει πληροφορίες γιὰ κλιμάκωση τῆς πολώσεως καὶ τῆς σκανδαλολογίας, παρ’ ὅτι ἀμφότερα ἔχουν μηδαμινὸ ἀντίκτυπο στὸν λαό∙ αὐτὰ ὅμως δὲν λογαριάζονται, ὄχι γιατὶ τὸ ἀγνοοῦν ὅτι δὲν ἔχουν ἀπήχηση, ὅπως τοὺς ἐπισημαίνουν οἱ σοβαροὶ δημοσκόποι, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἔχουν ἐγκλωβιστεῖ καὶ δὲν ἔχουν διέξοδο. Ὁ πρωθυπουργὸς φανερώνει τὸ μέγεθος τῆς μικρόνοιάς του.