Σινοαμερικανικὸς διάλογος

Τὴν ἐπανάληψη τοῦ διαλόγου τους, γιὰ τὰ ἐμπορικὰ κι ὄχι μόνο, ἀποφάσισαν Οὐάσιγκτον καὶ Πεκῖνο, ἀλλὰ οἱ παρατηρητὲς εἶναι ἀρκετὰ ἐπιφυλακτικοί∙ τὰ δασμολογικὰ μέτρα τοῦ Ντόναλντ Τρὰμπ διηύρυναν ἀντὶ νὰ μειώσουν τὸ ἐμπορικὸ ἔλλειμα τῆς Ἀμερικῆς μὲ τὴν Κίνα, ἐνῶ ἡ ἀποδολλαριοποίηση τῶν συναλλαγῶν προχωρεῖ μὲ ἅλματα, ὅσο κι ἂν κάνει πὼς δὲν τὴν βλέπει ἡ ἀμερικανικὴ κυβέρνηση, ἐνῶ οἱ ἀπειλές της γιὰ δυναμικὴ ἀπάντηση στὴν ἐγκατάσταση βάσεων στὰ νησιὰ τῆς Νοτίου Σινικῆς θαλάσσης, δὲν θεωροῦνται σοβαρὲς ἀπ’ τοὺς Κινέζους, διότι διατηροῦν συνεχεῖς διαπραγματεύσεις μὲ τὶς γειτονικὲς χῶρες. Ἡ αὔξηση τῶν δασμῶν μᾶλλον κρίνεται ἀδύνατη, διότι ἡ Κίνα διαθέτει ἀρκετὰ μεγάλη ἐσωτερικὴ ἀγορὰ ὡς ἀντίβαρο καὶ δυνατότητα προσβάσεως στὶς ἀναδυόμενες καὶ ἄλλες οἰκονομίες∙ τὸ πρόβλημα μεταφέρεται στὴν διεθνῆ ἐπιρροὴ τῶν δύο μεγάλων καὶ τὸ Πεκῖνο ἀποδεικνύει ὅτι διαθέτει τὴν βοήθεια τῶν ΒΡΙΚΣ καὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ Συνεργασίας τῆς Σαγκάης.