Ἐπιστράτευση παρακρατικῶν

Τοὺς παρακρατικούς του μηχανισμοὺς ἐππιστρατεύει ὁ Ναπολεοντίσκος, γιὰ νὰ περιορίσει τὶς μαθητικὲς διαδηλώσεις, ἐνῶ ἡ ἐξέγερση τοῦ λαοῦ ἐξαπλοῦται καὶ φέρει μαζί της τὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις∙ τὰ ὅσα συνέβησαν χθὲς στὴν Ἀθήνα, μὲ τὶς διαδηλώσεις δῆθεν ἀριστερῶν μαθητῶν -τῶν παιδιῶν τοῦ παρακράτους στὴν πράξη- κατὰ τῶν κανονικῶν μαθητῶν σὲ ὁλόκληρη τὴν Ἑλλάδα καὶ περισσότερο στὴν Μακεδονία, εἶναι χαρακτηριστικά. Ἀμέσως μετὰ τὴν ἐκκίνηση τῶν συλλαλητηρίων ξεφύτρωσαν οἱ κουκουλοφόροι κι ἄρχισε τὸ κυνηγητὸ μὲ τὰ ΜΑΤ καὶ τὰ δακρυγόνα∙ ἀναγνωρίζει ἔτσι ἡ κυβέρνηση, ὅτι ἔχει χάσει τὰ πάντα καὶ γι’ αὐτὸ ἀνακοινώνει τὴν μετάθεση στὴν Εὐρωβουλὴ τέως ὑπουργῶν της, σὲ πάμπλουτα ὑπουργεῖα καὶ μὲ στενὲς σχέσεις μὲ τὸν πρωθυπουργό∙ τὴν ἀντίστοιχη τακτικὴ τοῦ 1989 θυμίζει μὲ τὸν σημερινὸ πυγμάχο πρόεδρο Τραπέζης. Οἱ κινήσεις ὅμως αὐτὲς ἐξοργίζουν τὰ ἀνώτερα καὶ μεσαῖα στελέχη, τὰ ὁποῖα βλέπουν ὅτι θυσιάζονται γιὰ ἄλλες ἀνώτερες ἐξαρτήσεις.