Τὸ τραπεζικὸ κατέστη τὸ καυτὸ πρόβλημα τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης, καθὼς πορεύεται ἀνεξέλεγκτο∙ οἱ τράπεζες, παρὰ τὴν παροδικὴ ἄνοδο τῶν μετοχῶν τους -μᾶλλον ὅμως μὲ τὴν ἐλπίδα συντόμων πολιτικῶν ἐξελίξεων- βρίσκονται σὲ τραγικὴ κατάσταση. Ἡ Πειραιῶς δὲν πλήρωσε στὸ δημόσιο τὶς ὑποχρεώσεις της, οἱ Εὐρωπαῖοι ὑποστηρίζουν ὅτι πρέπει νὰ μειωθοῦν κατὰ τριακόσια τὰ ὑποκαταστήματα καὶ κατὰ πέντε χιλιάδες τὸ προσωπικό, διότι μὲ τὶς ἠλεκτρονικὲς συναλλαγὲς ἔχει μειωθεῖ κατακόρυφα ἡ οὐρὰ στὰ ταμεῖα∙ πρακτικά, ὅμως, ὅλες τους -μόνο ἡ Ἄλφα σὲ μικρότερο βαθμό-, ἀντιμετωπίζουν ἀξεπέραστα προβλήματα ρευστότητος καὶ γιὰ τὶς λειτουργικές τους ἀνάγκες, ἐνῶ τὰ κόκκινα δάνεια αὐξάνονται καὶ οἱ πλειστηριασμοὶ δὲν ἔχουν οὐσιαστικὸ ἀποτέλεσμα, ἀφοῦ αὐξάνουν μόνο τὰ στὴν διαχείρισή τους ἀκίνητα, ἀλλὰ ὄχι ρευστότητα. Ὅπως ἐξελίσσονται τὰ πράγματα, καὶ μὲ τὴν κυβέρνηση ἁπλὸ θεατή, τότε εἶναι δεδομένη νέα ἀνακεφαλαιοποίηση τοὺς ἑπόμενους μῆνες, δηλαδὴ μέσα σὲ προεκλογικὴ περίοδο.