Ἡ ἐξέγερση τῶν Κίτρινων Γιλέκων τῆς Γαλλίας ἐμπεριέχει τοὺς σπόρους ἐξαπλώσεώς της στὶς ἄλλες εὐρωπαϊκὲς χῶρες, ἂν καὶ ἀπουσιάζει ἡ μαζικότης της, στοιχεῖο ἀπαραίτητο γιὰ τὴν γενίκευσή της∙ ἡ συμμετοχή της ἦταν ἀρκετὰ περιορισμένη, ἂν καὶ μὲ ἐμφάνιση σὲ δεκάδες γαλλικὲς πόλεις, ἀλλὰ ἔλειπε ὁ ἐνθουσιασμὸς καὶ ἡ ἐπαναστατικὴ διάθεση τοῦ λαοῦ, ὅπως συμβαίνει στὶς μεγάλες κινητοποιήσεις∙ τὸ δεύτερο ἦταν ἡ εὐρύτατη διείσδυση ἀνομοίων στοιχείων καὶ κουκουλοφόρων, οἱ ὁποῖοι προκαλοῦσαν καὶ τὶς μεγάλες καταστροφὲς μέχρι καὶ τὶς βεβηλώσεις τῶν ἱερῶν καὶ ὁσίων τοῦ γαλλικοῦ λαοῦ, ὅπως στὴν Ἀσπίδα τοῦ Θριάμβου. Ὁ παλμὸς καὶ τὸ συνεκτικὸ πνεῦμα ἀλλαγῆς τῶν κοινωνικῶν συνθηκῶν δὲν ἐμφανίσθηκαν κι ἴσως αὐτὰ ἦταν αἰτία ἀπουσίας ἑνιαίας ἡγεσίας καὶ ἐκπροσωπήσεώς του ὡς κινήματος∙ ἀντιθέτως, οἱ βανδαλισμοὶ προκάλεσαν τὴν ὀργὴ καὶ ἀγανάκτηση τῶν Γάλλων, μὲ πρώτη συνέπεια, τὴν ἀπροθυμία πολλῶν νὰ κατεβοῦν στοὺς δρόμους.