Οἱ παραχωρήσεις τοῦ Γάλλου προέδρου πρὸς τοὺς συμπολῖτες του -αὔξηση κατωτάτου μισθοῦ, ἑκατὸ εὐρώ, φορολογικὲς ἀπαλλαγές, ἀναστολὴ αὐξήσεως τῶν καυσίμων, συνολικοῦ ὕψους δέκα δις εὐρώ- δὲν κρίθηκαν καὶ πολὺ ἱκανοποιητικὲς ἀπ’ τὴν κοινὴ γνώμη∙ τὰ ὁδοφράγματα, λίγα σχετικὰ καὶ μὲ ἐλάχιστους γύρω τους, δὲν μειώθηκαν ἀρκετά, ἀλλὰ οὔτε καὶ προσετέθησαν νέοι, διαφωνοῦντες μὲ τὶς ἐξαγγελίες. Ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν μᾶλλον ἐπιτυγχάνει τὴν ἐκτόνωση τῆς καταστάσεως, ἀλλὰ ἐξέρχεται ἀπ’ τὴν δοκιμασία σοβαρὰ τραυματισμένος, μὲ δύσκολη πολὺ τὴν ἀναστροφὴ τοῦ κλίματος∙ οἱ Γάλλοι ἦταν σχετικὰ ἀνεκτικοὶ πρὸς τὰ Κίτρινα Γιλέκα, ἂν καὶ δὲν συμπαραστάθηκαν στὶς διαδηλώσεις τους, καθὼς ἦταν μικρὲς γιὰ τὰ γαλλικὰ δεδομένα. Ἕνα ὅμως δὲν συγχώρησαν, τὴν βεβήλωση τῶν ἱερῶν καὶ ὁσίων τους, ὅπως τὴν Ἀσπίδα τοῦ Θριάμβου∙ ἡ κύρια εὐθύνη βαρύνει τὴν κυβέρνηση, ἐπειδὴ οἱ κουκουλοφόροι καὶ ἄλλοι Βάνδαλοι, ἔπιασαν τὶς μυστικὲς ὑπηρεσίες στὸν ὕπνο, κυριολεκτικὰ ἀπροετοίμαστες.