Παρέμβαση τῆς τρομοκρατίας

Ἡ παρέμβαση τῆς τρομοκρατίας στὴν καθημερινότητά μας ἦταν ἀναμενόμενη, ἔστω κι ἂν ἔλαβε ἄλλες διαστάσεις μὲ τὴν ἐπίθεση στὸν Σκάι∙ ἡ καταδίκη ἀπὸ ὁλόκληρο τὸν πολιτικὸ κόσμο καὶ τὸν ἑλληνικὸ λαό, εἶναι ἐπιβεβλημένη, ἄλλο ἂν κάποιοι κυβερνητικοὶ παράγοντες εὔχονταν πολλὰ παλαιότερα. Τὸ ἐρώτημα ἔχει δύο σκέλη: πρῶτον, ἡ πάταξη τῆς τρομοκρατίας καὶ τῶν παρακρατικῶν μηχανισμῶν εἶναι πρώτιστη κυβερνητικὴ εὐθύνη, ἀλλὰ ὁ Ναπολεοντίσκος τὰ συντηρεῖ, εἴτε ὡς ὅπλα γιὰ τὴν μετεκλογικὴ ἐποχή, εἴτε ὡς δεσμεύσεις πρὸς τὰ ἀτλαντικὰ κέντρα ποὺ τὸν ἀνέβασαν στὴν ἐξουσία καὶ πιέζουν γιὰ πρόσθετες ἐθνικὲς παραχωρήσεις∙ δεύτερον, γιατὶ σημειώνονται οἱ ἐπιθέσεις σὲ προεκλογικὴ περίοδο, ὅταν εἶναι δεδομένο, ὅτι πλήττουν τὴν κυβέρνηση καὶ κανέναν ἄλλον. Ἐὰν μάλιστα προστεθεῖ, ὅτι ὁ ἑλληνικὸς λαὸς δὲν ἔχει φοβηθεῖ καὶ ἀντιμετωπίζει μὲ σύνεση καὶ ἠρεμία τὶς βαρβαρότητες, τότε εὐλόγως συνάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι οἱ μηχανισμοὶ αὐτοὶ ἐκβιάζουν τὸν πρωθυπουργό…