Ἡ κοινὴ γνώμη, καὶ περισσότερο οἱ ψηφοφόροι τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ὑποδέχθηκαν μὲ σαρκαστικὰ σχόλια τὴν παροχολογία τοῦ Ναπολεοντίσκου∙ στὶς πλατεῖες καὶ στὰ καφενεῖα ὁ χλευασμὸς περίσσευε: «Τώρα μᾶς θυμήθηκε!» ἔλεγαν, ἢ «Δὲν κατάλαβε ὅτι δὲν τὸν πιστεύουμε, ἀφοῦ δὲν πήραμε οὔτε τὸ δῶρο του γιὰ τὴν Θεσσαλονίκη, θὰ πιστέψουμε σὲ αὐτά!» συμπλήρωναν ἄλλοι∙ ἕνα εἶναι τὸ πολιτικὸ συμπέρασμα, ἡ ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση ἀδυνατεῖ πλέον καὶ νὰ προσεγγίσει τοὺς παλιοὺς ψηφοφόρους της τῶν λαϊκῶν συνοικιῶν. Οἱ παλαιότεροι δὲν θυμοῦνται παρόμοια στάση τοῦ κόσμου∙ κάποιοι μόνο ἀναφέρουν, ὅτι τὰ ἴδια εἶχε πάθει κι ὁ Σπύρος Μαρκεζίνης, πρὶν ἀπὸ ἑξῆντα χρόνια, ὅταν δὲν εὕρισκε οὔτε ὑποψηφίους, οὔτε ἐκλογικοὺς ἀντιπροσώπους κι, «ὅσους ἐμφανίσθηκαν, τοὺς πλήρωσε μ’ ἕνα πεντακοσάρικο τὸν ἕναν. Τεράστιο ποσὸ τότε!»