Στάσιμα, σινοαμερικανικὰ

Μὲ χαλαρότητα διεξάγονται οἱ σινοαμερικανικὲς διαπραγματεύσεις στὸ Πεκῖνο, γεγονὸς ποὺ γεννᾶ κάποιες ἐλπίδες αἰσιοδοξίας γιὰ συμφωνία, ἔστω καὶ μερική∙ ἡ ἄρση τῶν ἀμερικανικῶν δασμῶν στὰ κινεζικὰ εἰσαγόμενα προϊόντα θεωρεῖται, ὡς ἀπαραίτητος ὅρος καὶ τὴν ζητοῦν ἐπειγόντως οἱ Ἀμερικανοὶ ἐπιχειρηματίες, διότι γνωρίζουν, ὅτι ἀδυνατεῖ ἡ ἐγχώριος παραγωγὴ προσφέρειν τὰ ἀντίστοιχα διαρκῆ κυρίως καταναλωτικὰ ἀγαθά, ἐνῶ ἰσχυρότερες εἶναι οἱ πιέσεις τῶν ἀγροτῶν τῶν μεσοδυτικῶν πολιτειῶν, ἐπειδὴ δὲν ἐπανεμφανίσθηκαν οἱ Κινέζοι εἰσαγωγεῖς σόγιας καὶ ἄλλων δημητριακῶν. Ὁ Ντόναλντ Τρὰμπ ὅμως δὲν φαίνεται διατεθειμένος σὲ ὑποχωρήσεις γιὰ πολιτικοὺς λόγους, διότι αὐτὲς ἀναιροῦν τὴν ἐθνικολαϊκιστικὴ προπαγάνδα του∙ τὸ ἀδιέξοδο ἀνησυχεῖ πολὺ ἰδιαιτέρως τὴν Γουὼλ Στρήτ, λόγῳ καὶ τῆς ἀποδολλαριοποιήσεως τῶν διεθνῶν συναλλαγῶν ἀπὸ πολλὲς μεγάλες χῶρες, ὅπως τὴν Κίνα καὶ τὶς Ἰνδίες. Ἄλλωστε, ἡ Οὐάσιγκτον παρουσίασε κι ἄλλα στοιχεῖα γιὰ τὴν ἐνοχὴ τῆς Huawei, κατὰ τὶς συναλλαγές της κυρίως μὲ Ἰρὰν καὶ Συρία.