Οἱ εὐθύνες τοῦ ρυθμιστοῦ τοῦ πολιτεύματος εἶναι ὁπωσδήποτε βαρύτατες, ὅπως ἐξελίσσονται τὰ πολιτικὰ πράγματα καὶ μὲ τὶς διαφαινόμενες μεθοδεύσεις τοῦ Ναπολεοντίσκου∙ εἶναι γνωστὴ ἡ ἀνοχή του ἢ ἡ συνενοχή του στὰ ὅσα συνέβησαν τὴν τετραετία, ἀπ’ τὸ παράνομο δημοψήφισμα, μέχρι τὸ Σκοπιανὸ καὶ τὴν παραβίαση τῆς διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν. Εἶναι ἀδιανόητη οἱαδήποτε ἰδέα παραμονῆς τῆς κυβερνήσεως, μὲ τὸ πρόσχημα τῆς ψήφου ἀνοχῆς∙ εἶναι συνταγματολόγος ὁ ρυθμιστὴς καὶ γνωρίζει ἄριστα τὸ γράμμα καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ Συντάγματος. Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει ἀποστείλει ἐγκαίρως, τὰ μηνύματά του, νὰ φύγει τὸ ταχύτερο ὁ πρωθυπουργός, μὲ ἀδιάβλητες ἐκλογές, ὅπως ὅλες οἱ προηγούμενες μεταπολιτευτικά∙ ἐὰν ἐπιχειρηθεῖ ἡ οἱαδήποτε παρατυπία, ἡ λογοδοσία ἀφορᾶ τοὺς πάντες πρὸς παραδειγματισμόν, εὔλογον γιὰ τοὺς ἑπόμενους.