Τὴν λύση τοῦ Σκοπιανοῦ, ὡς κύριο θέμα τῆς ἐπισκέψεώς της στὴν Ἀθήνα, ὁμολόγησε ἡ καγκελάριος, πλέκοντας τὸ ἐγκώμιο τοῦ πρωθυπουργοῦ, ἀλλὰ ἀναγνωρίζοντας τὶς θέσεις τῆς Νέας Δημοκρατίας∙ ἡ ἔνταξη τῶν Δυτικῶν Βαλκανίων στὴν Εὐρώπη εἶναι τὸ προέχον μέλημά της, διότι φοβᾶται τυχὸν ἀναταράξεις, μὲ ὑποτονικὴ ἀναφορὰ στὶς ἑλληνικὲς εὐαισθησίες. Στὰ ὑπόλοιπα ἦταν γενικόλογη, ἀόριστη, καὶ ἀρκετὰ ἐπιφυλακτική, διότι γνωρίζει τὴν ἀντίδραση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀπέναντι στὴν κυβέρνηση∙ ἡ ἐπίσκεψη ἀποβαίνει εἰς βάρος τοῦ Ναπολεοντίσκου, διότι δὲν τοῦ προσφέρει οὐδεμία βοήθεια στὴν τραγικὴ πολιτικὴ ἀπομόνωσή του. Ἀντιθέτως τὸν ἐκθέτει ἀκόμη περισσότερο στὸ ὅσο τοῦ ἔχει ἀπομείνει ἀριστερὸ ἀκροατήριο, ἀλλὰ προσφέρει καὶ ὅπλα στὸν συνεταιράκια γιὰ ἡρωικὴ ἔξοδο∙ οἱ δυσκολίες στὰ Σκόπια γιὰ τὴν ψήφιση τῆς συνταγματικῆς ἀναθεωρήσεως δὲν ἀναμενόταν, ἀλλὰ καὶ δημιουργοῦν νέα δεδομένα. Ὁπωσδήποτε τὸ Βερολίνο ἐκφράζει τὴν εὐρωπαϊκὴ παρουσία, ἀλλὰ ἡ ἑλληνικὴ βοήθεια ἀποδεικνύεται ἀρκετὰ ἐλλιποβαρής.