Τὸ πολιτικὸ παιχνίδι στὴν Συρία περιπλέκεται καθημερινά, καθὼς ἀποχωροῦν οἱ Ἀμερικανοὶ ἀπ’ τὶς βάσεις τους στὶς κουρδικὲς περιοχές, ἀφήνοντας τὸν ὁπλισμό τους στὶς δυνάμεις τους καὶ διαμηνύοντας στὴν Ἄγκυρα, ὅτι εἶναι ἀντίθετες σὲ στρατιωτικὴ ἐπέμβαση στὶς ἴδιες περιοχές∙ ἡ Τουρκία βρίσκεται ἀπομονωμένη, ἐπειδὴ καὶ ὁ Βλαδίμηρος Ποῦτιν καθυστερεῖ τὴν συνάντησή του μὲ τὸν Ταχὶπ Ἐρντογάν, ἐνῶ ἀποστέλλει τὰ στρατεύματά του καὶ τὰ συριακά, ἀντικαθιστώντας στὶς θέσεις τους τὰ ἀμερικανικά. Ταυτοχρόνως, οἱ ἰσραηλινὲς ἀεροπορικὲς ἐπιθέσεις κατὰ τῆς Δαμασκοῦ ἀποτυγχάνουν πλήρως, ἐπειδὴ ἐλάχιστες ἐπιτυγχάνουν κι αὐτὲς σὲ δευτερεύοντες στόχους, διότι οἱ S300 ἀποδεικνύονται ἰσχυρότατη ἄμυνα∙ ἡ Μόσχα ἀναγνωρίζεται ὡς ὁ κύριος παράγων στὴν περιοχή, ἐνῶ καὶ ἡ Ριάντ ἔχει διάλογο μαζί της, ἀλλὰ καὶ ἀναγνωρίζει τώρα τὸ καθεστὼς Ἀσσὰντ τῆς Συρίας. Ἐμεῖς, μὲ τὸν Ναπολεοντίσκο, βρισκόμαστε στὸ περιθώριο, ὅταν θὰ μπορούσαμε νὰ διαδραματίσουμε σημαντικὸ ρόλο, γιὰ ἱστορικοὺς λόγους.