Ἀνασύνταξη τῆς Εὐρωζώνης

Ἡ ἀνασύνταξη τῆς Εὐρωζώνης κρίνεται ἀπὸ καιρὸ ἀπαραίτητη κι ἔχουν ἀρχίσει οἱ σχετικὲς ἐργασίες, ἀλλὰ καὶ ἀξιολογήσεις τῶν λαθῶν, ὅπως ἐπισήμανε ὁ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ, γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς ἑλληνικῆς κρίσεως∙ ἡ ἀποδοχὴ τῶν εἰσηγήσεων τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου θεωρεῖται τὸ κύριο λάθος καὶ πολλοὶ σκέπτονται τώρα τὸ ποιὰ ἦταν ἡ σκοπιμότητά τους. Ἡ ἀπόρριψη ὅμως ἀπ’ τὴν Βουλὴ τῶν Κοινοτήτων τοῦ Brexit καθιστᾶ πιὸ ἐπείγουσα τὴν ἀνασύνταξη∙ ἡ Βρεταννία ἀντιμετωπίζει τὰ πολλὰ προβλήματά της, ἀλλὰ αὐτὰ δὲν πρέπει νὰ ἐπηρεάσουν τὴν πορεία τῆς Εὐρωζώνης. Ἡ ἐπιτάχυνση τῆς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἑνοποιήσεως εἶναι τὸ πρῶτο, ἐνῶ θεωρεῖται σημαντικὸς σταθμὸς καὶ ἡ ὑπογραφὴ τὴν Τρίτη τῆς νέας γαλλογερμανικῆς Συνθήκης συνεργασίας στὸ Ἄαχεν ἀπ’ τοὺς Ἀγκέλα Μέρκελ καὶ Ἐμμανουὲλ Μακρόν∙ ἡ ἑνιαία δημοσιονομικὴ πολιτική, μὲ Εὐρωπαῖο ὑπουργὸ Οἰκονομικῶν καὶ ἡ ἑνιαία ἀμυντικὴ καὶ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ ἀκολουθοῦν μὲ βῆμα ταχύ.