Ἐπαρκὴς ἀντοχὴ διαφοροποιήσεως κεντροαριστερᾶς

Ἡ ἅλωσις τῆς κεντροαριστερᾶς ἀπ’ τὸν Ναπολεοντίσκο δὲν φαίνεται ἀποδίδειν καρπούς, καθὼς ἡ ἄμυνα τῆς Φώφης Γεννηματᾶ ἀποδεικνύεται ἰσχυρότατη καὶ ἡ ἀπάτη πολὺ προκλητική, γιὰ νὰ γίνει πιστευτή∙ οἱ περιπλανώμενοι τῆς Βουλῆς διαπιστώνεται, ὅτι ἐγκαταλείπονται κι ἀπ’ τοὺς στενοὺς φίλους καὶ συνεργάτες τους, ἐνῶ ἡ ἐπιβεβαίωση τῶν πληροφοριῶν ὅτι ἦταν μεθοδευμένα ἀπ’ τὸ παρακράτος τὰ ἐπεισόδια στὸ συλλαλητήριο, προκαλοῦν τὴν ὀργὴ τοῦ λαοῦ. Τὰ μικρὰ κόμματα ἐξαφανίσθηκαν, μαζὶ καὶ ἡ τυχοῦσα προσωπικὴ ἀπήχηση κάποιων∙ ὁ πρωθυπουργὸς ἀποδεικνύεται φύσει ἀριστερόστροφος φασισμὸς κι ὅσοι τὸν ἀκολουθοῦν ἐμβαπτίζονται στὴν κολυμβήθρα του. Ἑπομένως δὲν ἔχουν θέση ὅλοι τους στὴν πολιτικὴ ἔκφραση τῆς φιλελεύθερης καὶ δημοκρατικῆς παράταξης, ἀπὸ ἄλλο ἀνέκδοτο εἶναι. Στὸν κόσμο οἱ ἀντιδράσεις εἶναι τρισχειρότερες κατὰ τοῦ ἐκκολαπτόμενου ὁλοκληρωτισμοῦ.