Βενεζουέλα, πρὸς ἐμφύλιο

Οἱ νεκροὶ στοὺς δρόμους τοῦ Καράκας ἀνῆλθαν σὲ 16, ἀπ’ τὶς συσγκρούσεις διαδηλωτῶν καὶ Ἀστυνομίας, ἐνῶ ὁ πρόεδρος τῆς Βουλῆς, Χουὰν Γκουάϊντο, ἀνεκηρύχθη μεταβατικὸς πρόεδρος τῆς χώρας καὶ ἀναγνωρίσθηκε ἀμέσως ἀπ’ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες∙ ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση καὶ οἱ χῶρες τῆς Λατινικῆς Ἀμερικῆς, πλὴν Κούβας καὶ Ἰσημερινοῦ, κάλεσαν τὸν Νικόλα Μαδοῦρο σὲ συνεννόηση, μὲ τὴν ἀντιπολίτευση, ἀλλὰ Ρωσία, Κίνα καὶ Τουρκία ἐξέφρασαν τὴν ὑποστήριξή τους πρὸς τὸ καθεστώς. Ἡ κυβέρνηση διέταξε τὴν ἀπέλαση τῶν Ἀμερικανῶν διπλωματῶν ἀπ’ τὴν χώρα, ἐντὸς 72 ὡρῶν, ἐνῶ λαμβάνει πρόσθετα μέτρα στὰ σύνορα, φοβούμενη στρατιωτικὴ εἰσβολή, ἀλλὰ ἡ Βραζιλία ἀνακοίνωσε ὅτι, δὲν θὰ συμμετάσχει σὲ ἀνοικτὴ ἐπέμβαση ἐναντίον της. Ἡ κατάσταση ἐπιδεινώνεται, μὲ ἀπειλὴ πείνας, καθὼς παρουσιάζεται μεγάλη ἔλλειψη τροφίμων καὶ φαρμάκων.