Μὲ ψίχουλα, ὡς ἀντιπερισπασμό, ἐπιχειρεῖ ὁ Ναπολεοντίσκος ἁπαλύνειν τὴν προδοσία στὸ Μακεδονικὸ καὶ τὴν ἐξέγερση τοῦ κόσμου∙ ἡ αὔξηση τοῦ κατώτατου μισθοῦ κατὰ 10,9% εἶναι τὸ πρῶτο βῆμα, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἐφαρμόζεται εὔκολα, καθὼς καὶ ὁ προηγούμενος δὲν ἐτηρεῖτο ἀπὸ καμμία σχεδὸν ἐπιχείρηση, ἐνῶ ἡ ἔξοδος στὶς ἀγορὲς προκαλεῖ τὸν γέλωτα, ἀλλὰ δεσμεύει τὶς καταθέσεις τῶν ὀργανισμῶν. Στὸ ξένο τύπο ἀποκαλύπτονται τὰ βρώμικα παζάρια τοῦ 2015, ὅταν δέχθηκαν οἱ Εὐρωπαῖοι τρίτο μνημόνιο καὶ ἀνταλλαγὴ χρεωκοπίας, μὲ Σκοπιανό, «οὐδὲν κρυπτὸν ὑπὸ τὸν ἥλιον»∙ στὴν πράξη ἡ προδοσία εἶχε συμφωνηθεῖ πολὺ νωρίτερα, καὶ γι’ αὐτὸ ἡ διάλυση τῆς οἰκονομίας τὸ πρῶτο ἑξάμηνο, ὥστε ἡ χώρα νὰ εἶναι ἀνυπεράσπιστη, ἐνῶ πολλοὶ λένε ὅτι στὸ σχέδιο ἔπαιζε κι ὁ ὑπουργὸς Γεωργίας τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ, ποὺ δὲν μοίρασε τὶς ἐπιδοτήσεις στοὺς κτηνοτρόφους κι αὐτοὶ πῆγαν στὸν ΣΥΡΙΖΑ. Ἦταν περίπου 4-5%. Ὁ νοῶν νοείτω…