Εὐρώπη, δεύτερες σκέψεις

Στὴν Εὐρώπη ἀκούγονται πλέον δεύτερες σκέψεις, ὡς πρὸς τὴν συμφωνία τῶν Πρεσπῶν, μετὰ τὴν ὑποχώρησή τους στὶς νατοϊκὲς πιέσεις, καθὼς καὶ οἱ πρῶτες δηλώσεις τῶν περισσοτέρων μεγάλων δὲν ἦταν οὐδόλως ἐγκωμιαστικές∙ ἀναγνωρίζουν ὅτι ἡ ἐφαρμογή της δὲν εἶναι καθόλου εὔκολη, ἐνῶ καὶ οἱ Σκοπιανοί, κάθε ἄλλο παρὰ πρόθυμοι ἐμφανίζονται, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν διατήρηση τοῦ παρανόμου ὀνόματος, ἀλλὰ καὶ ἀναγνωρίζουν τὴν ἐξέγερση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τὸν κίνδυνο δημιουργίας νέων χειρότερων προβλημάτων στὴν περιοχή. Πολλοὶ ἤδη γράφουν, ὅτι ἐπείγει ἡ ἀνάληψη πρωτοβουλιῶν πρὸς ἐνίσχυση τῆς εὐρωπαϊκῆς συνοχῆς, διότι αὐτὴ ἐπλήγη περισσότερο, ὅπως εἶχε γίνει καὶ στὴν Οὐκρανία πρὸ τετραετίας∙ ἡ πολιτικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἑνοποίηση ὑπέστησαν σοβαρὸ πλῆγμα, τὸ ὁποῖο δὲν ἐπανορθώνεται εὔκολα, γράφουν ἔγκυροι ἀναλυτές. Ἡ ἑνιαία ἐξωτερικὴ καὶ ἀμυντικὴ πολιτικὴ δὲν ταυτίζεται μὲ τὴν νατοϊκὴ ἄμυνα, μᾶλλον τὸ ἀντίθετο, προσθέτουν∙ ἡ ἀναμέτρηση μὲ τὴν Οὐάσιγκτον ἀπαιτεῖ ἐπιδέξιους ἐλιγμούς.